ویژه کنید
عکس و تصویر الهی به مستان میخانه‌ات بعقل آفرینان دیوانه‌ات به نور دل صبح خیزان عشق ز شادی ...

الهی به مستان میخانه‌ات
بعقل آفرینان دیوانه‌ات

به نور دل صبح خیزان عشق
ز شادی به انده گریزان عشق

به رندان سر مست آگاه دل
که هرگز نرفتند جز راه دل

به اندوه‌پرستان بی پا و سر
به شادی فروشان بی شور و شر

کزان خوبرو، چشم بد دور باد
غلط دور گفتم که خود کور باد

به مستان افتاده در پای خم
به مخمور با مرگ با اشتلم

بشام غریبان، به جام صبوح
کز ایشانست شام و سحر را فتوح

که خاکم گل از آب انگور کن
سرا پای من آتش طور کن

خدا را بجان خراباتیان
کزین تهمت هستیم وارهان

به میخانهٔ وحدتم راه ده
دل زنده و جان آگاه ده

که از کثرت خلق تنگ آمدم
به هر جا شدم سر به سنگ آمدم

بیا ساقیا می بگردش در آر
که دلگیرم از گردش روزگار

مئی ده که چون ریزیش در سبو
بر ‌آرد سبو از دل آواز هو

از آن می که در دل چو منزل کند
بدن را فروزان‌تر از دل کند

از آن می که گر عکسش افتد بباغ
کند غنچه را گوهر شبچراغ

از آن می که گر شب ببیند بخواب
چو روز از دلش سر زند آفتاب

از آن می که گر عکسش افتد بجان
توانی بجان دید حق را عیان

از آن می که چون شیشه بر لب زند
لب شیشه تبخاله از تب زند

از آن می که گر عکسش افتد به آب
بر آن آب تبخاله افتد جباب

از آن می که چون ریزیش در سبو
بر آرد سبو از دل آواز هو

از آن می که در خم چو گیرد قرار
بر آرد خم آتش ز دل همچو نار

می صاف ز آلودگی بشر
مبدل به خیر اندر او جمله شر

می معنی افروز صورت گداز
مئی گشته معجون راز و نیاز

از آن آب، کاتش بجان افکند
اگر پیر باشد جوان افکند

مئی را کزو جسم جانی کند
بباده، زمین آسمانی کند

مئی از منی و توئی گشته پاک
شود جان، چکد قطره‌ای گر به خاک

به انوار میخانه ره پوی، آه
چه میخواهی از مسجد و خانقاه

بیا تا سری در سر خم کنیم
من و تو، تو و من، همه گم کنیم

بیک قطره می آبم از سر گذشت
به یک آه، بیمار ما درگذشت

بزن هر قدر خواهیم، پا به سر
سر مست از پا ندارد خبر

چشی گر از این باده، کو کو زنی
شوی چون ازو مست هو هو زنی

مئی سر بسر مایهٔ عقل و هوش
مئی بی خم و شیشه، در ذوق و جوش

دماغم ز میخانه بویی کشید
حذر کن که دیوانه، هویی کشید

بگیرید زنجیرم ای دوستان
که پیلم کند یاد هندوستان

دلا خیز و پائی به میخانه نه
صلائی به مستان دیوانه ده

خدا را ز میخانه گر آگهی
به مخمور بیچاره، بنما رَهی

دلم خون شد از کلفت مدرسه
خدا را خلاصم کن از وسوسه

چو ساقی همه چشم فتان نمود
به یک نازم، از خویش عریان نمود

پریشان دماغیم، ساقی کجاست
شراب ز شب مانده باقی کجاست

بیا ساقیا، می بگردش در آر
که می خوش بود خاصه در بزم یار

مئی بس فروزان‌تر از شمع و روز
می و ساقی و بادهٔ جام سوز

می صاف ز الایش ما سوی
ازو یک نفس تا بعرش خدا

مئی کو مرا وارهاند ز من
ز آئین و کیفیت ما و من
.....

دانلود نرم‌افزار اندروید ویسگون دانلود از بازار

ارسال دیدگاه

Loading...