اين ماه ، عاشقست كه مهتاب مى شود

اين ماه ، عاشقست كه مهتاب مى شود
يخ از نوازشست، دلش آب مى شود

دُرّ ِ گرانبها، غم ِ عشقست  در صدف
در طىِ ساليان، كم و ناياب مى شود

دل از حضور توست كه مشتاق مى تپد
دريا بدون موج ، چو مرداب مى شود

تغيير كرده است به چشمم نگاه ها
در من نگاه توست كه جذّاب مى شود

سر را گذاشتم به ستايش به قبله گاه
اين سينه ى تو است كه محراب مى شود

حالا كه دارمت به خودم مى سپارمت
از پيش من نرو كه دلم آب مى شود