از عشق می گوییم ولی معنای وصف ناپذیرش را هرگز بدرستی نمید

از عشق می گوییم ولی معنای وصف ناپذیرش را هرگز بدرستی نمیدانیم
اگر میدانستیم تنگنای کابوس وحشتناک را با افترا ویا بهانه ؛

و یا پذیرفتن و ماندن و یا به نپذیرفتن و رفتن جلا نمیدادیم و هیچ دلی راضی به آتش کشیدن دلی نمیشد …

و یا دلخوش به سایه های پردازش خیال
دل انگیزی نمی گشت

ولی افسوس که عشق را قبل از تعمق در صفحه ی اول دلمون به ثبت
می رسانیم …

ساده باورمیکنیم و پا به راهی می نهیم و داستانی را آغاز می کنیم که دیوارهای یک بن بست تلخ فصل آخر آن است …

حال در انتهای این راه و در آغاز راهی می ایستیم که برای خود ؛ خود رقم زده ایم !!

....../ سعید