ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺍﺯ ﭘﯽ ﻫﻢ ﺭﻓﺖ، ﻭ ﺑﺪﯾﻨﺴﺎﻥ

ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺍﺯ ﭘﯽ ﻫﻢ ﺭﻓﺖ، ﻭ ﺑﺪﯾﻨﺴﺎﻥ
ﮔﻮﻥ ﺍﺯ ﻧﺴﯿﻢ ﭘﺮﺳﯿﺪ
ﺯﭼﻪ ﺭﻭ ﺍﯾﻨﮕﻮﻧﻪ ﻧﺎﻻﻥ ؟ !
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪﯼ ﺁﻥ ﺳﻼﻣﻢ
ﺑﻪ ﺷﮑﻮﻓﻪ ﻫﺎ ، ﺑﻪ ﺑﺎﺭﺍﻥ ؟ !
ﺍﯼ ﮔﻮﻥ ﺟﻬﺎﻥ ﻫﻤﯿﻦ ﺍﺳﺖ
ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺧﺎﺭ ﻭ ﮐﻮﯾﺮ ﺳﺖ !
ﻣﻦ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺳﺮﺍ ﮐﻪ ﺭﻓﺘﻢ
ﻧﻪ ﺷﮑﻮﻓﻪ ﺑﻮﺩ ، ﻧﻪ ﺑﺎﺭﺍﻥ !
ﺑﻪ ﻫﺮﺁﻥ ﮐﺠﺎ ﮐﻪ ﺭﻓﺘﻢ
ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺩﺭﺩ ﺗﻮ ﺟﺎﺭﯾﺴﺖ !
" ﮔﻮﻥ ﺍﯾﻨﮕﻮﻧﻪ ﺑﮕﻮﯾﻢ" :
ﭼﻮ ﺯ ﺑﯽ ﺁﺑﯽ ﻭ ﺧﺸﮑﯽ ﺑﺸﮑﺴﺘﯽ !
ﻭ ﺭﻫﺎ ﮔﺸﺘﻪ ،ﺑﻪ ﺩﺍﻣﺎﻥ ﺧﺪﺍ ﺑﺎﺯ ﻧﺸﺴﺘﯽ
ﺯﯾﻦ ﺟﻬﺎﻥِ ﻫﻤﻪ ﻭﺣﺸﺖ،ﺗﻮ ﻭ ﺩﻭﺳﺘﯽ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ
ﺑﻪ ﺷﮑﻮﻓﻪ ﻫﺎ، ﺑﻪ ﺑﺎﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺳﺎﻥ ﺳﻼﻡ ﻣﺎ ﺭﺍ