قرآن به طور کلی تمام همسران پیامبر (ص) را به منزله مادر م

قرآن به طور کلی تمام همسران پیامبر (ص) را به منزله مادر مومنان خوانده است:
«النَّبِیُّ أَوْلی‏ بِالْمُؤْمِنینَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ وَ أَزْواجُهُ أُمَّهاتُهُمْ[احزاب/۶] پیامبر نسبت به مؤمنان از خودشان سزاوارتر است و همسران او مادران آنها [مؤمنان‏] محسوب می‏شوند.»

در تشبیهی که آیه بیان کرده است، باید بنگریم که همسران پیامبر (ص) از چه جهت مانند مادر مومنان هستند؟ چون قطعا تمام آثار مادری برای آنان ثابت نیست. هیچ کس نمی تواند ادعا کند که چون همسران پیامبر (ص) به منزله مادر مومنان هستند، پس حجاب در مقابل مومنان برای آنان لازم نیست. یا از مومنان ارث می برند و ... .

آنچه در صریح قرآن بیان شده است، شباهت همسران پیامبر (ص) با مادر، در مساله حرمت ازدواج با آنهاست:
«ما کانَ لَکُمْ أَنْ تُؤْذُوا رَسُولَ اللَّهِ وَ لا أَنْ تَنْکِحُوا أَزْواجَهُ مِنْ بَعْدِهِ أَبَداً إِنَّ ذلِکُمْ کانَ عِنْدَ اللَّهِ عَظیماً[احزاب/۵۳] شما حق ندارید رسول خدا را آزار دهید، و نه هرگز همسران او را بعد از او به همسری خود درآورید که این کار نزد خدا بزرگ است!»

این معنا با روایاتی تائید می شود، از جمله روایتی که از عایشه نقل شده: «زنی به عایشه گفت: یا امه!:" ای مادر"! عایشه پاسخ داد: لست لک بام، انما انا ام رجالکم!:" من مادر تو نیستم مادر مردان شما هستم"»[۱] معنای این سخن عایشه این است که او فقط در جهت ازدواج به مادر مومنین تشبیه شده است. و الا چرا باید او خود را مادر زنان مومن نداند و مادر بودن را صرفا درباره مردان صادق بداند؟