نمی‌دونم قراره چقدر طول بکشه تا نبودنت برام عادی بشه، تا

نمی‌دونم قراره چقدر طول بکشه تا نبودنت برام عادی بشه، تا دیگه با یادآوریت دلم نگیره و دلم نخواد دوباره کنارت باشم. فقط می‌دونم یه چیزی توی قلبم هست که با رفتنت تموم نشد، یه حسی که با همه‌ی ناراحتی‌ها و فاصله‌ها هنوز زنده‌ست؛ من هنوزم دوست دارم، حتی اگه دیگه سهمی از زندگیت نداشته باشم. :)