کاش میشد کمی برای نابترین عشقها ارزشی قائل شویم،..

کاش میشد کمی برای نابترین عشقها ارزشی قائل شویم،..
کاش از این نابسامانی روحها می گریختیم،..
چقدر در خاکستری روزگارمان غرق شده ایم،..
من دلم برای لبخندهای روشن تنگ شده،..
من هنوز دلم می خواهد در آسمان آرزوها پرواز کنم،..
چقدر سنگدلیم که دلمان را در قفس طلایی نبایدها اسیرمی کنیم،..
این نهایت بی رحمی است که یاد تبسمهای کوچکمان را،خوشیهارا قاب کنیم و به دیوارهای سنگی "قلبمان" بیاویزیم. ...