نادرابراهیمی درکتاب "یک عاشقانه آرام " می گوید :

نادرابراهیمی درکتاب "یک عاشقانه آرام " می گوید :
قلب" مهمانخانه نیست که آدمهابیایند،دوسه ساعت یا دوسه روز درآن بمانندوبعد بروند،

قلب لانه گنجشک نیست که دربهارساخته شودودرپاییز باد آن راباخودش ببرد،
"قلب"راستش نمی دانم چیست امااین را می دانم که فقط جای آدمهای خیلی خوب است،

قلب چاه دلخوری نیست که به وقت بدخلقی،سنگریزه ای بیندازی تاصدای افتادنش رابشنوی!
"قلب"آیینه ای ست که باهر شکستن،چندتکه می شود و پکپارچگی اش ازهم می پاشد... "قلب"قاصدکی ست که اگر پرهایش رابچینی، دیگر به آسمان اوج نمی گیرد،
"قلب"برکه ای ست که آرامشش به یک نگاه بهم می خورد،
"قلب"اگربتواند کسی رادوست بدارد، خوبی هاوحتی زخم زبانهایش رانقش دیوارش می کند،
حال،اینکه قلب چیست،بماند!
فقط این رامی دانم؛ "قلب"وسعتی دارد به اندازه حضورخدا...
من حرمی مقدس تر ازقلب، سراغ ندارم...