مـیـدانـی ایـن روزها ڪـه

مـیـدانـی ایـن روزها ڪـه
داشتـَنـت فـَقـَط خـیـال اسـت
مـن دَسـت‌های تـو را مـیـگـیـرَم!
صـورَتـت را لـَمـس
وَ قـدَم‌هایـت را مـیـشـمـارَم.
میـشـوم دُوره گــَردے
بدُنـبـال نـَفـس‌هایـت دَر هَوا!
اَخـم‌هایـَت دَر اُتـاق وَ اشـڪ‌هایـت
دَر شـَب‌ها قـبـل از خـواب
اگـر, تــَمــامِ داشـتـَنـت
شـدِه اسـت رویـا,
اگر شـدِه‌ام خـیـال پـرداز تـریـن
شـاعـر دُنیـا... اَمـا,!
مـن بـِه داشـتـِه‌هایــم مـیـبـالـم
بـِه دَر رویـا داشـتـَنـت..
بـِه دَر خـیـال بـَغـل ڪردَنـت
وَ بـه هَر حـِسـے ڪـه حـسِ تــو را
هَمـیـن الان زِنـده ڪـنـد ,
"مـیـبـالــَم‌"