ﺍﺯ ﺳﮑﻮﺗﻢ ﻣﯽ ﻧﻮﯾﺴﻢ ﺗﺎ ﺑﺪﺍﻧﯽ ﺧﺴﺘﻪ ﺍﻡ
ﺍﺯ ﺳﮑﻮﺗﻢ ﻣﯽ ﻧﻮﯾﺴﻢ ﺗﺎ ﺑﺪﺍﻧﯽ ﺧﺴﺘﻪ ﺍﻡ
ﺑﯽ ﻫﻮﺍﯾﺖ ﮐﻨﺞ ﭘﺴﺘﻮﻫﺎﯼ ﻏﻢ ﯾﺦ ﺑﺴﺘﻪ ﺍﻡ
.
ﺑﯽ ﺗﻮ ﺑﯽ ﺗﺎﺑﯽ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺑﺮﺯﺥ ﺑﻪ ﺟﺎﻧﻢ ﺧﯿﻤﻪ ﺯﺩ
ﻣﻦ ﻫﻨﻮﺯ ﺍﯾﻦ ﺑﻐﺾ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻧﺒﻮﺩﺕ ﻧﺸﮑﺴﺘﻪ ﺍﻡ
.
ﺑﺎ ﺧﯿﺎﻟﺖ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﯽ ﺻﺪﺍ ﺳﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ
ﺑﯽ ﺗﻮ ﺩﺍﺭﻡ ﺑﯽ ﮐﺴﯽ ﺭﺍ ﺗﺎﺯﻩ ﺑﺎﻭﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ
.
ﺩﺭ ﻧﺒﻮﺩﺕ ﺯﯾﺮ ﺭﮔﺒﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﺷﺪﻥ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﺧﺎﻃﺮﺍﺗﻢ ﺭﺍ ﭼﻮ ﺳﻨﮕﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ
.
ﺍﺯ ﮐﻼﻣﻢ ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ﺷﯿﺪﺍﯾﯽ ﺍﻡ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ
ﯾﺎﺩ ﭼﺸﻤﺎﻧﺖ ﻣﺮﺍ ﺍﺯ ﻫﺮ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺭﺍﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ
.
ﮐﺎﺵ ﺑﻮﺩﯼ ﺗﺎ ﺑﻬﺎﺭﻡ ﻏﺮﻕ ﺑﯽ ﺭﻧﮕﯽ ﻧﺒﻮﺩ
ﮐﺎﺵ ﺩﺭ ﺗﻘﺪﯾﺮ ﻣﺎ ﺩﻭﺭﯼ ﻭ ﺩﻝ ﺗﻨﮕﯽ ﻧﺒﻮﺩ
.
ﺑﯽ ﺗﻮ ﺟﺎﻧﻢ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻟﺐ ﻣﯽ ﺁﻭﺭﺩ ﺁﺷﻔﺘﮕﯽ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻢ ﮐﺎﺵ ﻗﻠﺒﺶ ﺍﯾﻦ ﭼﻨﯿﻦ ﺳﻨﮕﯽ ﻧﺒﻮﺩ.
ﺑﯽ ﻫﻮﺍﯾﺖ ﮐﻨﺞ ﭘﺴﺘﻮﻫﺎﯼ ﻏﻢ ﯾﺦ ﺑﺴﺘﻪ ﺍﻡ
.
ﺑﯽ ﺗﻮ ﺑﯽ ﺗﺎﺑﯽ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺑﺮﺯﺥ ﺑﻪ ﺟﺎﻧﻢ ﺧﯿﻤﻪ ﺯﺩ
ﻣﻦ ﻫﻨﻮﺯ ﺍﯾﻦ ﺑﻐﺾ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻧﺒﻮﺩﺕ ﻧﺸﮑﺴﺘﻪ ﺍﻡ
.
ﺑﺎ ﺧﯿﺎﻟﺖ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﯽ ﺻﺪﺍ ﺳﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ
ﺑﯽ ﺗﻮ ﺩﺍﺭﻡ ﺑﯽ ﮐﺴﯽ ﺭﺍ ﺗﺎﺯﻩ ﺑﺎﻭﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ
.
ﺩﺭ ﻧﺒﻮﺩﺕ ﺯﯾﺮ ﺭﮔﺒﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﺷﺪﻥ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﺧﺎﻃﺮﺍﺗﻢ ﺭﺍ ﭼﻮ ﺳﻨﮕﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ
.
ﺍﺯ ﮐﻼﻣﻢ ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ﺷﯿﺪﺍﯾﯽ ﺍﻡ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ
ﯾﺎﺩ ﭼﺸﻤﺎﻧﺖ ﻣﺮﺍ ﺍﺯ ﻫﺮ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺭﺍﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ
.
ﮐﺎﺵ ﺑﻮﺩﯼ ﺗﺎ ﺑﻬﺎﺭﻡ ﻏﺮﻕ ﺑﯽ ﺭﻧﮕﯽ ﻧﺒﻮﺩ
ﮐﺎﺵ ﺩﺭ ﺗﻘﺪﯾﺮ ﻣﺎ ﺩﻭﺭﯼ ﻭ ﺩﻝ ﺗﻨﮕﯽ ﻧﺒﻮﺩ
.
ﺑﯽ ﺗﻮ ﺟﺎﻧﻢ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻟﺐ ﻣﯽ ﺁﻭﺭﺩ ﺁﺷﻔﺘﮕﯽ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻢ ﮐﺎﺵ ﻗﻠﺒﺶ ﺍﯾﻦ ﭼﻨﯿﻦ ﺳﻨﮕﯽ ﻧﺒﻮﺩ.
- ۱.۷k
- ۱۵ آذر ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۴)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
