محبوب ها بلاخره روزی خواهند فهمید که دوست داشتن، چقدر حجم

محبوب ها بلاخره روزی خواهند فهمید که دوست داشتن، چقدر حجم دارد وچه رنگ وبویی ست. خواهند فهمید که دلتنگی با آن انبوهی و عظمتش، ساده ترین وقابل تحمل ترین عارضه ی دوست داشتن است...
محبوب ها بلاخره یک روزی هم خودشان، در دام ِدوست داشتن، می افتند. یک روزی دانه ی کسی، بر بام ِدلشان پاشیده خواهد شد و پای ِدلشان در دام خواهد افتاد. محبوب ها یک روزی خواهند فهمید عطر ِآغوشی که در خاطره ها جا می ماند، چه به روز ِدل آدم می آورد. خواهند فهمید اهلی شدن و کبوتر جلد ِکسی شدن، به همین سادگی ها رخ نمی دهد...

محبوب ها بلاخره یک روزی، مورد علاقه یشان را، پیدا می کنند و بلد می شوند دنبالش بدوند و التماس علاقه کنند...بلد می شوند ناز بکشند وناز بخرند و غرورشان را پرت کنند دور ترین نقطه ی دنیا. بلد می شوند مراقبت و مواظبت ِ شبانه روزی از آنکه دل شان برده را. بلد می شوند از جان و دل مایه بگذارند برای اینکه کسی حرمت ِیارشان را نشکند. بلد می شوند عاشقی کنند و صحن وسرای ارزشمند دلشان را بگذارند زیر پای علاقه جانشان.

محبوب ها بلاخره روزی عاشق می شوندو آرزو می کنند دستگیره ی در و کلید اتاق وآینه ی خانه ی عزیز ِقلبشان شوند واین آرزوها وحسرتها برایشان مضحک نخواهد بود و ارزش صدا وچشم ودیدار را خواهند فهمید.

لطفاً با خیال آسوده، بگذارید بروند آنجا که دلشان رفته یا می خواهد برود، ببینیم بلاخره کجای دنیا، چه کسی می تواند اندازه ی شما، قد ِشما دوست داشتن تقدیم شان کند وبرایشان بمیرد...؟!

بگذارید دنیا، راه ِعشق وانتظار را بهشان نشان بدهد. بگذارید دردهای انتظاری که کشیده اید را بفهمند و بغضهای مانده در گلو را تجربه کنند. بگذارید با عشق و لذتهای آشکار وپنهان و سختی وصعب العبوری ومحالی بعضی قسمتهایش دست وپنجه نرم کنند. بگذارید معنی واقعی شوق دیدار، دستشان بیاید و دعا کنید محبوبشان، دست رد به سینه یشان نزند...دعا کنید از عشق، ترک شدن، نصیبشان نشود. دعا کنید غرورشان، له نشود و دوست داشته نشدن و مورد علاقه نبودن،مثل ِ پتک توی سرشان کوبیده نشود. محبوب ها حتی وقتی عاشق می شوند، حتی وقتی با تو هیچ نسبتی ندارند،حتی وقتی تو هیچ کسشان هستی، محبوبند وعزیز وفراموش نشدنی !!