لذّت رابطة عاطفي با خداوند، منحصر به آخرت نيست؛ بلکه افرا

لذّت رابطة عاطفي با خداوند، منحصر به آخرت نيست؛ بلکه افراد در همين دنيا و در دل شب نيز لذّات معنوي را درک مي‌کنند؛ چنان‌که قرآن کريم مي‌فرمايد: >فَلا تَعْلَمُ نَفْسٌ ما أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُن<، آن افراد در دل شب لذّتي دارند که هيچ کس نمي‌تواند درک کند مگر خود، اهل آن باشد. لذا پيامبر اکرم$ فرمودند: دو رکعت نماز نزد من از دنيا و آنچه در دنيا است، محبوب‌تر است:

«الرَّكْعَتَانِ فِي جَوْفِ اللَّيْلِ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنَ الدُّنْيَا وَ مَا فِيهَا»[7]

خوشا به حال افرادي که از اين‌گونه لذّت‌هاي معنوي بهره‌مند مي‌شوند و مي‌توانند در دل شب، مسير پر فراز و نشيب سير و سلوک را براي خويش هموار ساخته و با معاشقه و مکالمة با خداوند، راه را بپيمايند.