چهل شب

چهل شب

چهل روز است یاران پر کشیدند/سبک بالان دل از دنیا بریدند

چهل شب در مدینه شور و شین است/ فلک در ماتم مولا حسین است

کجا رفتند آن مردان میدان/همان گل های باغستان ایمان

کجا رفتند آن گل های پرپر/حسین و اکبر و عباس و اصغر

خدایا کوفیان پیمان شکستند/بروی آل طاها آب بستند

خدایا داده ام از کف یقینم/عزادار گل ام البنینم

چهل شب کودکان بی یار و یاور/چهل شب در خرابه داغ خواهر

چه شب هاییست شب های مدینه/چهل شب یاد بابا با سکینه

که هفتاد و دو گل از ساقه چیده؟/ همه گل ها به روی نیزه دیده؟

چهل شب عمه با یاد گل یاس/ چهل شب یاس با دستان عباس

چهل شب اشک زینب بر دو عین است/ به لب ها ذکر ذکرٍ یا حسین (ع) است