جایی

جایی
برای حجم دلتنگی ام باز کن ،
جایی میان آغوشت ،
در عمق چشمانی که آرامم می کند
و دستانی که غم روزگارم را
در حصار مهربانی پنهان می کند.
پناهم که می شوی دنیا آرام می شود،
زندگی بر پهنای جانم رخنه می کند.
مهربان
تو میان این همه هیاهوی خسته
کجای دوست داشتنهایم
اتفاق افتاده ای ...