ماه من غصه چرا؟

ماه من غصه چرا؟
آسمان را بنگر که هنوز٬
بعد صدها شب و روز٬
مثل آن روز نخست٬
گرم و آبی و پر از مهر به ما میخندد...
یا زمینی راکه دلش از سردی شبهای خزان٬
نشکست و نگرفت
بلکه از عاطفه لبریز شد و
نفسی از سر امید کشید..
و در آغاز بهار
دشتی از یاس سپید
زیر پاهایمان ریخت
تا بگوید که هنوز٬
پر امنیت احساس خداست..
ماه من..
دل به غم ها دادن و از یأس سخنها گفتن٬
کار ٱنهایی نیست
که خدا را دارند..
ماه من ...
غم و اندوه اگر روزی مثل باران بارید٬
یا دل شیشه ایت
از لب پنجره ی عشق زمین خورد و شکست٬
با نگاهت به خدا چتر شادی واکن
و بگو با دل خود که خدا هست٬
خدا هست هنوز...
او همانی ست که در تارترین لحظه ی شب٬
راه نورانی امید نشانم می داد٬
او همانی ست که هر لحظه دلش می خواهد٬
همه زندگیم٬
غرق شادی باشد...
ماه من...
غصه اگر هست بگو تا باشد..
معنی خوشبختی٬
بودن اندوه است..
این همه غصه و غم
این همه شادی و شور٬
چه بخواهی و چه نه
میوه ی یک باغند٬
همه را با هم و با عشق بچین..
ولی از یاد مبر
پشت هر کوه بلند
سبزواریست پر از یاد خدا
و در آن باز کسی می خواند٬
که خدا هست..
خدا هست..
دگر غصه چرا