بسم الله الرحمن الرحيم به نام خداوند بخشنده ی مهربان

كَأَنَّهُنَّ الْيَاقُوتُ وَالْمَرْجَانُ ﴿۵۸﴾
آن زنان حور العین (در صفا و لطافت) گویی یاقوت و مرجانند.
 
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۵۹﴾
(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمت های خدایتان را انکار می‌کنید؟
 
هَلْ جَزَاءُ الْإِحْسَانِ إِلَّا الْإِحْسَانُ ﴿۶۰﴾
آیا پاداش نکویی و احسان جز نکویی و احسان است؟
 
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۶۱﴾
(الا ای جن و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟
 
وَ مِنْ دُونِهِمَا جَنَّتَانِ ﴿۶۲﴾
و ورای آن دو بهشت دو بهشت دیگر است.
 
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۶۳﴾
(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟
 
مُدْهَامَّتَانِ ﴿۶۴﴾
که درختان آن دو بهشت در منتهای سبزی و خرّمی است.
 
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۶۵﴾
(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمت های خدایتان را انکار می‌کنید؟
 
فِيهِمَا عَيْنَانِ نَضَّاخَتَانِ ﴿۶۶﴾
در آن دو بهشت دیگر هم دو چشمه آب گوارا می‌جوشد.
 
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۶۷﴾
(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمت های خدایتان را انکار می‌کنید؟
 
فِيهِمَا فَاكِهَةٌ وَنَخْلٌ وَرُمَّانٌ ﴿۶۸﴾
در آن دو بهشت نیز هرگونه میوه خوش و خرما و انار بسیار است.
 
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۶۹﴾
(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟
 
فِيهِنَّ خَيْرَاتٌ حِسَانٌ ﴿۷۰﴾
در آن بهشتها نیکو زنان با حسن و جمال بسیارند.
 
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۷۱﴾
(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟
 
حُورٌ مَقْصُورَاتٌ فِي الْخِيَامِ ﴿۷۲﴾
حورانی در سراپرده‌های خود (مستور از چشم بیگانگان).
 
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۷۳﴾
(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟
 
لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنْسٌ قَبْلَهُمْ وَلَا جَانٌّ ﴿۷۴﴾
که پیش از شوهران دست هیچ کس از جن و انس بدان زنان نرسیده است.
 
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۷۵﴾
(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟
 
مُتَّكِئِينَ عَلَى رَفْرَفٍ خُضْرٍ وَعَبْقَرِيٍّ حِسَانٍ ﴿۷۶﴾
در حالتی که بهشتیان (با حور العین) بر رفرف سبز (وجد و عزّت) و بساط زیبا (ی فخر و دولت) تکیه زده اند.
 
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۷۷﴾
(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟
 
تَبَارَكَ اسْمُ رَبِّكَ ذِي الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ ﴿۷۸﴾
بزرگوار و مبارک نام پروردگار توست که خداوند جلال و عزّت و احسان و کرامت است.