به نام خدا

به نام خدا

افسوس

افسوس از آن روزی ک باهم دیدمتان و تنها اشک چشمانم همراهم شد.باید آنروز دنیایتان را ب آتش میکشیدم تا بدانید این چشمان نا آرامم ب شما اعتماد داشت،ب شما پناه آورده بود...وامادریغ از یک لحظه غفلتم ک باعث این آشفتگی ام شد..یارقدیمیم تو اولین عشق زندگیم بودی اولین تجربه ی دوران نوجوانی ام پس چرامرا اینچنین زمین زدی و قلبم را زخمی کردی.اصلا چرا با بهترین دوستم ...وای ک چقدر آوردن این نوشته ها روی کاغذسخت است زیرامن از دو نفرهمزمان خنجرخوردم شنیده بودم میگفتند ازپشت خنجرخورده ایم اما دانستید ک من را جوری زدید ک بعدازسالها هنوزجای سوزش خنجر برپشتم درد میکند..بارهاخواستم فراموش کنم اماهمیشه برای ثانیه ای هم شده ازجلوچشمانم نامردی تان گذشت. تو چرا رفیق.؟توچرا عشق مرا وسوسه کردی مگرنمیدانستی ک چقدر دوستش داشتم ودوستم داشت ولی اگر دوستم داشت چرا خام توشد...ن اینهاهمه باورغلط است او هیچگاه نمیتوانست اینقدر بد باشد پس نفرین بر تو ای رفیق ک زندگیمان را ب برزخ تبدیل کردی. کثیف ترین دشمن آدم نزدیکترین دشمنشه.
این روخودم نوشتم تقدیم ب کثیفت ترین دوست دوران مدرسه ام