‍ مردم اینجا چقدر مهربانند ...!

‍ مردم اینجا چقدر مهربانند ...!

دیدند کفش ندارم ،
برایم پاپوش دوختند ...!

دیدند سرما میخورم ،
سرم کلاه گذاشتند ...!

و چون برایم تنگ بود،
کلاه گشادتری ...!

و دیدند هوا گرم شد،
پس کلاهم را برداشتند ...!

و چون دیدند لباسم کهنه و پاره است ،
به من وصله چسباندند ...!

و چون از رفتارم فهمیدند که سواد ندارم ،
محبت کردند و حسابم را رسیدند ...!

خواستم در این مهربانکده خانه بسازم ،
نانم را آجر کردند گفتند کلبه بساز ...!

روزگار جالبیست ...!

مرغمان تخم نمی گذارد ،
ولی هر روز گاومان می زاید ...!

#حسین_پناهی