ﺧﺒﺮ ﺁﻣﺪ ﺧﺒﺮﯼ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺍﺳﺖ

ﺧﺒﺮ ﺁﻣﺪ ﺧﺒﺮﯼ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺍﺳﺖ
ﺳﺮﺧﻮﺵ ﺁﻥ ﺩﻝ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺁﮔﺎﻩ ﺍﺳﺖ
ﺷﺎﯾﺪ ﺍﯾﻦ ﺟﻤﻌﻪ ﺑﯿﺎﯾﺪ … ﺷﺎﯾﺪ
ﭘﺮﺩﻩ ﺍﺯ ﭼﻬﺮﻩ ﮔﺸﺎﯾﺪ … ﺷﺎﯾﺪ
ﺩﺳﺖ ﺍﻓﺸﺎﻥ … ﭘﺎﯼ ﮐﻮﺑﺎﻥ ﻣﯽ ﺭﻭﻡ
ﺑﺮ ﺩﺭ ﺳﻠﻄﺎﻥ ﺧﻮﺑﺎﻥ ﻣﯽ ﺭﻭﻡ
ﻣﯽ ﺭﻭﻡ ﺑﺎﺭ ﺩﮔﺮ ﻣﺴﺘﻢ ﮐﻨﺪ
ﺑﯽ ﺳﺮ ﻭ ﺑﯽ ﭘﺎ ﻭ ﺑﯽ ﺩﺳﺘﻢ ﮐﻨﺪ
ﻣﯽ ﺭﻭﻡ ﮐﺰ ﺧﻮﯾﺸﺘﻦ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺷﻮﻡ
ﺩﺭ ﭘﯽ ﻟﯿﻼ ﺭﺧﯽ ﻣﺠﻨﻮﻥ ﺷﻮﻡ
ﻫﺮ ﮐﻪ ﻧﺸﻨﺎﺳﺪ ﺍﻣﺎﻡ ﺧﻮﯾﺶ ﺭﺍ
ﺑﺮ ﮐﻪ ﺑﺴﭙﺎﺭﺩ ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﯾﺶ ﺭﺍ
ﺑﺎ ﻫﻤﻪ لحن ﺧﻮﺵ ﺁﻭﺍﯾﯿﻢ
ﺩﺭ ﺑﻪ ﺩﺭ ﮐﻮﭼﻪ ﯼ ﺗﻨﻬﺎﯾﯿﻢ
ﺍﯼ ﺩﻭ ﺳﻪ ﺗﺎ ﮐﻮﭼﻪ ﺯ ﻣﺎ ﺩﻭﺭﺗﺮ
ﻧﻐﻤﻪ ﯼ ﺗﻮ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﭘﺮ ﺷﻮﺭ ﺗﺮ
ﮐﺎﺵ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺭﺍ ﮐﻢ ﮐﻨﯽ
ﻣﺤﻨﺖ ﺍﯾﻦ ﻗﺎﻓﻠﻪ ﺭﺍ ﮐﻢ ﮐﻨﯽ
ﮐﺎﺵ ﮐﻪ ﻫﻤﺴﺎﯾﻪ ﯼ ﻣﺎ ﻣﯽ ﺷﺪﯼ
ﻣﺎﯾﻪ ﯼ ﺁﺳﺎﯾﻪ ﯼ ﻣﺎ ﻣﯽ ﺷﺪﯼ
ﻫﺮ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺩﯾﺪﺍﺭ ﺗﻮ ﻧﺎﯾﻞ ﺷﻮﺩ
ﯾﮏ ﺷﺒﻪ ﺣﻼﻝ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﺷﻮﺩ
ﺩﻭﺵ ﻣﺮﺍ ﺣﺎﻝ ﺧﻮﺷﯽ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩ
ﺳﯿﻨﻪ ﯼ ﻣﺎ ﺭﺍ ﻋﻄﺸﯽ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩ
ﻧﺎﻡ ﺗﻮ ﺑﺮﺩﻡ ﻟﺒﻢ ﺁﺗﺶ ﮔﺮﻓﺖ
ﺷﻌﻠﻪ ﺑﻪ ﺩﺍﻣﺎﻥ ﺳﯿﺎﻭﺵ ﮔﺮﻓﺖ
ﻧﺎﻡ ﺗﻮ ﺁﺭﺍﻣﻪ ﯼ ﺟﺎﻥ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ
ﻧﺎﻣﻪ ﯼ ﺗﻮ ﺧﻂ ﺍﻭﺍﻥ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ
ﺍﯼ ﻧﮕﻬﺖ ﺧﺎﺳﺖ ﮔﻪ ﺁﻓﺘﺎﺏ
ﺩﺭ ﻣﻦ ﻇﻠﻤﺖ ﺯﺩﻩ ﯾﮏ ﺷﺐ ﺑﺘﺎﺏ
ﭘﺮﺩﻩ ﺑﺮﺍﻧﺪﺍﺯ ﺯ ﭼﺸﻢ ﺗﺮﻡ
ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧﻢ ﺑﻪ ﺭﺧﺖ ﺑﻨﮕﺮﻡ
ﺍﯼ ﻧﻔﺴﺖ ﯾﺎﺭﻭﻣﺪﺩ ﮐﺎﺭ ﻣﺎ
ﮐﯽ ﻭ ﮐﺠﺎ ﻭﻋﺪﻩ ﯼ ﺩﯾﺪﺍﺭ ﻣﺎ
ﺩﻝ ﻣﺴﺘﻤﻨﺪﻡ ﺍﯼ ﺟﺎﻥ ﺑﻪ ﻟﺒﺖ ﻧﯿﺎﺯ ﺩﺍﺭﺩ
ﺑﻪ ﻫﻮﺍﯼ ﺩﯾﺪﻥ ﺗﻮ ﻫﻮﺱ ﺣﺠﺎﺯ ﺩﺍﺭﺩ
ﺑﻪ ﻣﮑﻪ ﺁﻣﺪﻡ ﺍﯼ ﻋﺸﻖ ﺗﺎ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﯿﻨﻢ
ﺗﻮﯾﯽ ﮐﻪ ﻧﻘﻄﻪ ﯼ ﻋﻄﻔﯽ ﺑﻪ ﺍﻭﺝ ﺁﯾﯿﻨﻢ
ﮐﺪﺍﻡ ﮔﻮﺷﻪ ﯼ ﻣﺸﻌﺮ
ﮐﺪﺍﻡ ﮔﻮﺷﻪ ﯼ ﻣﻨﺎ
ﺑﻪ ﺷﻮﻕ ﻭﺻﻞ ﺗﻮ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺑﻨﺸﯿﻨﻢ
ﺍﯼ ﺯﻟﯿﺨﺎ ﺩﺳﺖ ﺍﺯ ﺩﺍﻣﺎﻥ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﺎﺯﮐﺶ
ﺗﺎﺻﺒﺎ ﭘﯿﺮﺍﻫﻨﺶ ﺭﺍ ﺳﻮﯼ ﮐﻨﻌﺎﻥ ﺁﻭﺭﺩ
ﺑﺒﻮﺳﻢ ﺧﺎﮎ ﭘﺎﮎ ﺟﻤﮑﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﺗﺠﻠﯽ ﺧﺎﻧﻪ ﯼ ﭘﯿﻐﻤﺒﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﺷﻌﺮ ﺍﺯ : ﻣﺮﺣﻮﻡ ﺁﻗﺎﺳﯽ