حدیث (18) پیامبر صلی الله علیه و آله  :

حدیث (18) پیامبر صلی الله علیه و آله  :

أُمَّتِی یَأْتُونَ یَوْمَ الْقِیَامَةِ وَ هُمْ یَقُولُونَ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ- فَتَثْقُلُ حَسَنَاتُهُمْ فِی الْمِیزَانِ فَیُقَالُ أَلَا مَا أراجح [أَرْجَحَ‏] مَوَازِینَ أُمَّةِ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله و سلم ) فَتَقُولُ الْأَنْبِیَاءُ (علیهمالسلام) إِنَّ ابْتِدَاءَ کَلَامِهِمْ ثَلَاثَةُ أَسْمَاءٍ مِنْ أَسْمَاءِ اللَّهِ لَوْ وُضِعَتْ فِی کِفَّةِ الْمِیزَانِ وَ وُضِعَتْ سَیِّئَاتُ الْخَلْقِ فِی کِفَّةٍ أُخْرَی لَرَجَحَتْ حَسَنَاتُهُم‏

امت من در روز قیامت می ‏آیند در حالی که بسم اللّه‏ الرحمن الرحیم می ‏گویند. آنگاه اعمال نیک آنها در ترازوی اعمال، سنگین می ‏شود. گفته می ‏شود: چه چیزی باعث شده که ترازوی اعمال امّت محمد سنگین شود. پیامبران جواب می ‏دهند: چون سخن ایشان به سه نام از نام‏ های پروردگار شروع می ‏شود که اگر در یک کفه ترازو قرار گیرد و گناهان مردم در کفه دیگر گزارده شود، حسنات آنها برتری می ‏یابد.

مجموعه ورام ج 1، ص 32