ﻗﻠﻤﻢ راﺳﺖ ﺑﺎﯾﺴﺖ !

ﻗﻠﻤﻢ راﺳﺖ ﺑﺎﯾﺴﺖ !
واژه ﻫﺎ ... ﮔﻮش ﺑﻪ ﻓﺮﻣﺎن ﻗﻠﻢ !
ﻫﻤﮕﯽ ﻧﻈﻢ ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ
ﻣﻮدب ﺑﺎﺷﯿﺪ !
ﺻﺎﺣﺐ ﺷﻌﺮ ﻋﺰﯾﺰی اﺳﺖ ﺑﻪ ﻧﺎم ﭘﺪر
اﻣﺸﺐ از ﺷﻌﺮ ﭘﺮم ، ﮐﻮ ﻗﻠﻢ و دﻓﺘﺮ ﻣﻦ ؟!
آﻧﻘَﺪَر وﺳﻮﺳﻪ دارم ﺑﻨﻮﯾﺴﻢ ﮐﻪ ﻧﮕﻮ ...
ﺗﮏ و ﺗﻨﻬﺎ و ﻏﺮﯾﺒﻢ !
ﺗﻮ ﮐﺠﺎﯾﯽ ﭘﺪر ...؟!
آﻧﻘَﺪَر ﺣﺴﺮت دﯾﺪار ﺗﻮ دارم ﮐﻪ ﻧﮕﻮ ...
ﺑﺴﮑﻪ دﻟﺘﻨﮓ ﺗﻮ ام ، از ﺳﺮ ﺷﺐ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ...
آﻧﻘَﺪَر ﺑﻮﺳﻪ ﺑﻪ ﺗﺼﻮﯾﺮ ﺗﻮ دادم ﮐﻪ ﻧﮕﻮ ...
ﺟﺎن ِ ﻣﻦ ﺣﺮف ﺑﺰن !
اﻣﺮ ﺑﻔﺮﻣﺎ ﭘﺪرم ..
آﻧﻘَﺪَر ﮔﻮش ﺑﻪ ﻓﺮﻣﺎن ﺗﻮ ﻫﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﻧﮕﻮ ...
ﮐﻮﭼﻪ ﭘﺲ ﮐﻮﭼﻪ ی اﯾﻦ ﺷﻬﺮ ﭘﺮ از ﺗﻨﻬﺎﯾﯿﺴﺖ
آﻧﻘَﺪَر ﺑﯽ ﺗﻮ در اﯾﻦ ﺷﻬﺮ ﻏﺮﯾﺒﻢ ﮐﻪ ﻧﮕﻮ ...
ﭘﺪر ای ﯾﺎد ﺗﻮ آراﻣﺶ ﻣﻦ ...!
اﻣﺸﺐ از ﮐﻮﭼﻪ ی دﻟﺘﻨﮕﯽ ِ ﻣﻦ ﻣﯿﮕُﺬری ؟!
ﺟﺎن ِ ﻣﻦ زود ﺑﯿﺎ
ﺑﻐﻠﻢ ﮐﻦ ﭘﺪرم ...!
آﻧﻘَﺪَر ﺣﺴﺮت آﻏﻮش ﺗﻮ دارم ﮐﻪ ﻧﮕﻮ ...
ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮدی : ﻓﺮزﻧﺪم ! ﻋﺎﺷﻖ اﺷﻌﺎر ﺗﻮ ام
ای ﺑﻪ ﻗﺮﺑﺎن ﺗﻮ ﻓﺮزﻧﺪ .. ﺑﯿﺎ دﻟﺘﻨﮕﻢ
آﻧﻘَﺪَر ﺷﻌﺮ ﺑﺮای ﺗﻮ ﺑﺨﻮاﻧﻢ ﮐﻪ ﻧﮕﻮ ...
ﭘﺪرم ... ﭘﺪر ﺧﻮﺑﻢ
ﺑﻪ ﺧﺪا دﻟﺘﻨﮕﻢ !
رو ﺑﻪ روﯾﻢ ﺑِﻨِﺸﯿﻨﯽ ﮐﺎﻓﯿﺴﺖ
ﻫﻤﻪ دﻧﯿﺎ ﺑﻪ ﮐﻨﺎر ...
ﺗﻮ ﮐﻪ ﺑﺎﺷﯽ ﭘﺪر !
دﺳﺖ و دﻟﺒﺎز ﺗﺮﯾﻦ ﺷﺎﻋﺮ اﯾﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ ام
آﻧﻘَﺪَر واژه ﺑﻪ ﭘﺎی ﺗﻮ ﺑﺮﯾﺰم ﮐﻪ ﻧﮕﻮ ...
ﮔﺮﭼﻪ از دور وﻟﯽ ، دﺳﺖ ﺗﻮ را ﻣﯿﺒﻮﺳﻢ
ﻧﻪ ﺷﻌﺎر اﺳﺖ ، ﻧﻪ ﺣﺮف