دنیا لهآلییگه ، تو آلی یِن

دنیا لهآلییگه ، تو آلی یِن
خادی ته باخشاندییه سا دردی من…
خادی ته باخشاندییه ، طوفان بِگی
فکرَگه سا هستر و دردان بِگی
گَونی سری ته گو شَماله دین گر
شکلی ته ، شَو داری مه هیورین گر
خادی ته باخشاندییه ، تَک نَمینم
له دس غَما چرخ و فَلَک نَمینم
باخشاندییه ته، عشقگه بی حسا
هونگا سنَد لیخستییه سامرا
یه حس خالصانه و پر از عشق
یه درک خارج ازتصور از عشق
مادری و محبتت یه دریاست
حس قشنگ مادرانه زیباست
توی چشمات یه آسمون نشسته
یه برکه نیلوفرِ دسته دسته
باغ گُله گوشه ای از چارقد ات
خدائییه ، محبت بی حد تا
نوازش ات ،دست نسیمه انگار
توچادرت جاریه بویِ بهار
(دنیا یک کفه ی ترازو و تو یکطرف دیگر کفه ی ترازو.خداوند تورا برای مرهم گذاشتن بر زخمهایم آفریده
است)
(خداوند تورا بخشیده که در روزگارم طوفانی راه بیندازی.شاید راه حلی برای اشک ها و دردهای من داشته باشی)
(روسری سر کرده ای و باد به روسری ات می وزد.با مهتاب وجودت روزگارم را روشنایی بخشیده ای)
(خداوند تورا به من بخشیده که تنها نمانم.توی چرخه ی گردش سال و ماه حیران نمانم)
(نگاه مهربان تورا برای آرامش من آفریده خداوند. نجابت این نگاه تا ابد به من تعلق دارد)