دردت به تنم...امید زندگی منی تو..

دردت به تنم...امید زندگی منی تو..

ﺗﻮ ﯾﮏ ﺣﺎﺩﺛﻪ ﻧﯿﺴﺘﯽ ، ﺭﻭﯾﺎﯼ ﺷﯿﺮﯾﻨﯽ ﺩﺭ ﺑﺎﻭﺭ ﻣﻦ ﻫﺴﺘﯽ .
ﻋﺎﺷﻖ ﺷﺪﻧﻢ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﻧﺒﻮﺩ ، ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﯾﺎﯼ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﺑﻮﺩ ،ﮐﻪ ﺑﻪ
ﺣﻘﯿﻘﺖ ﭘﯿﻮﺳﺖ.
ﺁﻥ ﺭﻭﯾﺎ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﻧﺸﺪ ، ﺑﻬﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺷﺪ ﺑﺮﺍﯼ، ﺑﺎ ﺗﻮ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ
ﺯﯾﺴﺘﻦ.
ﻣﯿﮕﻮﯾﻨﺪ ﺍﮔﺮ ﺍﯾﻦ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﻧﺒﻮﺩ ، ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﻋﺎﺷﻘﺖ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪﻡ؟
ﺁﺭﯼ ،ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﻪ ﺧﻮﺍﺏ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﻣﯿﺮﻓﺘﻢ ﺗﺎ ﺭﻭﯾﺎﯼ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﺑﺎ ﺗﻮ
ﺑﻮﺩﻥ ﺭﺍ ﺑﺒﯿﻨﻢ .
ﺁﻥ ﻟﺤﻈﻪ ﮐﻪ ﺳﺨﻦ ﻣﯿﮕﻮﯾﯽ ، ﻣﯿﺘﻮﺍﻥ ﺍﺯ ﺣﺮﻓﻬﺎﯼ ﺷﯿﺮﯾﻨﺖ
ﺷﻌﺮﯼ ﺳﺎﺧﺖ ﺑﻪ ﺭﻧﮓ ﻋﺸﻖ، ﺍﯾﻨﺒﺎﺭ ﺩﯾﮕﺮ ﺩﻟﮕﯿﺮ ﻧﯿﺴﺘﻢ ﺍﺯ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ، ﺍﯾﻦ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺩﺍﺩ.
خدا ترا به من داد,,فدای تو نفسی,,