لحظہ اےحوصلہ ڪن تاشنوےحال مرا

لحظہ اےحوصلہ ڪن تاشنوےحال مرا
قاصدڪ گوش بده باز ڪنے بالِ مرا
من اسیر ِ قفسم نامہ ے من هم برِسان
غیرِ او نیست ڪہ تعبیرِ ڪند فالِ مرا
قاصدڪ صحبَتِ من گوے بہ آن دلبَرَڪم
تابہارے ڪُنَدم هر فصلِ از سالِ مرا
مثلِ تاتار بہ یغما برده اے روحُ تَنَم
ڪاش جایش مےگرفتے همہ اموال مرا
تیرِ ویران گَرِ چشمت ڪه نشستہ همہ جان
ڪشتہ آن برقِ نگاهت چند امثالِ مرا؟
با هزاران عاشِقُ شاعِرِ سینہ چاڪِ تو
حالا هم یڪ نَظَرے ڪن بختُ اقبالِ مرا
انتِظارت مےڪِشم چشم بہ راهم تو بیا
تا ڪه پایان بِرِسانے جارُ جنجالِ مرا