در چشم باد لاله فقط پرپرش خوش است / خورشید روز واقعه خاکس

در چشم باد لاله فقط پرپرش خوش است / خورشید روز واقعه خاکسترش خوش است / دریا همیشه حاصل امواج کوچک است / یعنی علی به بودن با اصغرش خوش است / در راه عشق دل نه که ما سر سپرده ایم /حتی حسین پیش خدا بی سرش خوش است / جایی که آب همسفر ماه می شود / دلها به آب نه , که به آب آورش خوش است / جایی که پیش مرگ پدر می شود پسر / اولاد هم نبیره ی پیغمبرش خوش است / از خون سرخ اوست که تاریخ زنده است / این شاهنامه نیست ولی آخرش خوش است / از ماههای سال محرم که محشر است / از روزهای سال ولی محشرش خوش است ...*