ﺑﻪ ﺩﻧﻴﺎ ﮐﻪ ﻗﺪﻡ ﮔﺬﺍﺷﺘﻴﻢ ، " ﺳﻴﺎﻩ " ﺭﻧﮓ ﺯﻧﺎﻧﮕﻲ ﺑﻮﺩ

ﺑﻪ ﺩﻧﻴﺎ ﮐﻪ ﻗﺪﻡ ﮔﺬﺍﺷﺘﻴﻢ ، " ﺳﻴﺎﻩ " ﺭﻧﮓ ﺯﻧﺎﻧﮕﻲ ﺑﻮﺩ
ﻭ " ﺯﺷﺖ " ﻭﺻﻒ ﺯﻧﺎﻧﮕﻲ
ﻭ " ﺍﺷﮏ " ﺗﺒﻠﻮﺭ ﺯﻧﺎﻧﮕﻲ
ﻣﺎ ﺑﺎ ﺻﺪﺍﻱ ﺁﻫﻨﮕﺮﺍﻥ ﺍﻭﻟﻴﻦ ﻗﺪﻡ ﻫﺎﻱ ﻣﻮﺯﻭﻥ ﺯﻧﺪﮔﻴﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﺮﺩﺍﻧﻪ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻴﻢ
ﻭ ﺩﺭ ﻓﺸﺎﺭ ﻣﻘﻨﻌﻪ ﻫﺎﻱ ﭼﺎﻧﻪ ﺩﺍﺭ ، ﺍﻭﻟﻴﻦ ﮐﻠﻤﺎﺗﻤﺎﻥ ﺭﺍ " ﻣﺮﺩﺍﻧﻪ " ﺍﺩﺍ ﮐﺮﺩﻳﻢ
,,,,,, ﺩﺭ ﺻﺒﺤﮕﺎﻩ ﻫﺎﻱ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﺑﺎ ﺩﺳﺘﻮﺭ " ﺍﺯ ﺟﻠﻮ ... ﻧﻈﺎﻡ " ﻣﺮﺩﺍﻧﻪ ﺍﻳﺴﺘﺎﺩﻳﻢ ,,,,,,
ﻭ ﺑﺎ ﺷﻌﺎﺭ "ﻣﺮﮒ ﺑﺮ "... ﻣﺮﺩﺍﻧﻪ ﻓﺮﻳﺎﺩ ﺯﺩﻳﻢ
ﺩﺭ ﺍﻧﺸﺎﻫﺎﻱ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﺑﻮﺩ ﻫﻤﻪ ﻣﺎﻥ ﺩﮐﺘﺮ ﻭ ﻣﻬﻨﺪﺱ ﻭ ﻣﻌﻠﻢ ﺷﻮﻳﻢ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺧﺪﻣﺖ ﮐﻨﻴﻢ
ﺍﻣﺎ ﻗﺮﺍﺭ ﻧﺒﻮﺩ ﻫﻤﺴﺮ ﺑﺎﺷﻴﻢ ، ﻣﺎﺩﺭ ﺑﺎﺷﻴﻢ ﻭ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﻫﻢ ﺧﺪﻣﺖ ﮐﻨﻴﻢ
ﻣﺎ ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﻋﺮﻭﺳﮑﻬﺎﻱ ﮔﻤﺸﺪﻩ ﺯﻳﺮ ﺁﻭﺍﺭ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎﻱ ﻣﻮﺷﮏ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺍﻳﻢ
ﻣﺎ ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﮔﻮﺷﻬﺎﻱ ﺗﺸﻨﻪ ﺑﺮﺍﻱ ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺭﻡ ﻫﺎﻱ ﭘﺪﺭ ﺑﻪ ﻣﺎﺩﺭﻳﻢ
ﻣﺎ ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺗﺸﻨﻪ ﺑﺮﺍﻱ ﺩﻳﺪﻥ ﺑﻮﺳﻪ ﻫﺎﻱ ﭘﺪﺭ ﺭﻭﻱ ﻟﺐ ! ...ﻧﻪ ! ﺭﻭﻱ ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎﻱ ﻣﺎﺩﺭﻳﻢ
ﻣﺎ ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﺩﺧﺘﺮﮐﻲ ﻫﺎﻱ ﻣﻤﻨﻮﻋﻪ ﺍﻳﻢ