پروردگارم....

پروردگارم....
در مستجاب نشدن دعاهایم حکمتی نهفته است که خود
فقط به آن علم داری...
می دانم دعاهایم می شنوی
واما من در محکمه جهل خویش تو را به
برآورده نکردن حاجاتم محکوم می کنم....
در مقابل دست های گشوده شده ام به سوی آسمان آرام
در گوش من زمزمه میکنی شکیبا باش بنده ام.....
در پنهان اموری را برایت کنار گذاشته ام که خوشایند تو خواهد بود...پروردگارم....
برای نداده هایت شکرگزارم چون میدانم
خیر مرا تو فقط میدانی...
و برای داده هایت شکرگزارم....تو مرا انسان آفریدی...
و چه زیبا نعمتی است این نعمت...مرا انسان آفریدی...
سرور کاینات جهان...
وهمه چیز درخدمت من....
پروردگارم نگذار با ناسپاسی این داده ات را از یاد ببرم...
بگذار تمام امورم را به تو بسپارم...
سکان کشتی را تو بدست بگیر...
انسانیتم را از من پس نگیر..
پروردگارم بگذار شکرگزار نعمتهای دیده و ندیده ات باشم و طغیان نکنم به بهانه انسان بودنم..
بگذار همیشه تنها بنده تو باشم....
آمین