بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
قسمت اول :
سالروز میلاد امام سجاد، حضرت علی بن الحسین (علیهما السلام)، مبارک
السَّلامُ عَلَیْکَ یا زَیْنَ الْعابِدِینَ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا زَیْنَ الْمُتَهَجّـِدِینَ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا اِمامَ الْمُتَّقِینَ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا وَلِیَّ الْمُسْلِمِینَ - سلام بر تو اى زینت عابدان، سلام بر تو اى زینت شب زنده داران، سلام بر تو اى پیشواى پرهیزکاران، سلام بر تو اى ولىِّ مسلمانان.
- حضرت امام سجاد علیه السلام، در 5 شعبان، سال 38 هجری قمری در مدینه دیده به جهان گشودند.
پدر ایشان، حضرت سیدالشهداء، امام حسین علیه السلام بودند که سه پسر خود را علی نام نهادند، چرا که حکومت جائر و ظالم، دوستداران امیرالمؤمنین علیه السلام را به شهادت می‌رساند، به ویژه آنان که نام‌شان علی بود. از این رو، فرزند اول علی اکبر و فرزند دوم امام سجاد - علی اوسط و فرزند سوم، علی اصغر نامیده شدند.
برای مادر بزرگوار ایشان، نام‌های متعددی بیان شده است، از جمله ام سلمه، سلامه و شهربانو. مورخان در این که ایشان یک بانوی ایرانی بوده، تردیدی ندارند؛ اما هیچ سند موثق و متقنی دال بر این که دختر یزدگرد سوم بوده باشند، وجود ندارد.
- در جنگ شناختی و جنگ تبلیغاتی علیه ایشان که همچنان ادامه دارد، دو شائبه نادرست در اذهان عمومی پدید آمده است، یکی آن که ایشان را امام بیمار خواندند و این اهانت بزرگی است، چرا که ایشان فقط در کربلا و عاشورا، به مشیّت الهی چنان بیمار شدند که نتوانند به میدان بیایند و به شهادت برسند، چرا که باید امامت حفظ می‌شد و در نسل ایشان ادامه می‌یافت و این فقط امام حاضر در صحنه بود که می‌توانست کربلا و عاشورا را از تحریف حفظ کند، به تاریخ منتقل نماید و زمینه‌ساز سقوط حکومت امویان گردد.
شائبۀ دوم آن که به واسطۀ باقی ماندن دعاهای عظیم الشأن ایشان که در صحیفه سجادیه (ع) جمع‌آوری شده است، و ایشان مشهور به زین العابدین و سید الساجدین بودند، القا کردند که اساساً کاری به جز نماز، عبادات شبانه روز، زیارت کعبه و دعا، انجام نمی‌دادند؛ و عجیب آن که از خود و تاریخ نمی‌ پرسند که اگر ایشان فقط به عبادت و دعا مشغول بودند، پس چرا حاکمیت به تنگ آمد و ایشان را به شهادت رساند؟!
ازایشان رسالۀ حقوق نیز باقی مانده است؛چرا آن را به اندازۀ صحیفۀ سجادیه مطرح نکردند و نمی‌گویند: ایشان بزرگترین حقوقدان تاریخ می‌ باشند و رسالۀ حقوق ایشان نه تنها بی‌بدیل است، بلکه مبنا می‌باشد؟!( ادامه دارد...)