ﭘﺮﭼﻢ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺍﺯ ﺩﻭﺭﻩٔ ﻧﺎﺻﺮﺍﻟﺪﯾﻦﺷﺎﻩ ﻗﺎﺟﺎﺭ

ﭘﺮﭼﻢ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺍﺯ ﺩﻭﺭﻩٔ ﻧﺎﺻﺮﺍﻟﺪﯾﻦﺷﺎﻩ ﻗﺎﺟﺎﺭ
ﺩﺍﺭﺍﯼ ﺳﻪ ﺭﻧﮓ ﺷﺎﻣﻞ ﺭﻧﮓﻫﺎﯼ ﺳﺒﺰ، ﺳﻔﯿﺪ ﻭ
ﺳﺮﺥ ﺍﺳﺖ. ﻧﺸﺎﻥ ﮐﻨﻮﻧﯽ ﺩﺭ ﭘﺮﭼﻢ ﺍﯾﺮﺍﻥ،
ﻧﺸﺎﻥ ﺟﻤﻬﻮﺭﯼ ﺍﺳﻼﻣﯽ ﻧﺎﻡ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺷﺮﺡ ﻭ
ﺗﻔﺴﯿﺮ ﺭﺳﻤﯽ ﺁﻥ ﺩﺭ ﺍﺻﻞ ۱۸ ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺍﺳﺎﺳﯽ
ﺁﻣﺪﻩﺍﺳﺖ. ﺍﻣﺎ ﺑﻪﻃﻮﺭ ﺧﻼﺻﻪ ﺍﯾﻦ ﻧﺸﺎﻥ ﺑﯿﺎﻥﮔﺮ
ﻭﺍﮊﻩٔ ﻋﺮﺑﯽ »ﺍﻟﻠﻪ « ﻭ ﺷﻌﺎﺭ ﺍﺳﻼﻣﯽ ﻋﺮﺑﯽ »ﻻ ﺍﻟﻪ
ﺍﻻ ﺍﻟﻠﻪ « ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺭﻭﯼ ﺭﻧﮓ ﺳﻔﯿﺪ ﭘﺮﭼﻢ ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﺮﻓﺘﻪﺍﺳﺖ . ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ۲۲ »ﺍﻟﻠﻪﺍﮐﺒﺮ« ﺑﻪ ﺭﻧﮓ
ﺳﻔﯿﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﭘﯿﺮﻭﺯﯼ ﺍﻧﻘﻼﺏ ﺩﺭ ﺭﻭﺯ ۲۲
ﺑﻬﻤﻦ ﺩﺭ ﺣﺎﺷﯿﻪ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺭﻧﮓ ﺳﺒﺰ ﻭ ﺣﺎﺷﯿﻪ
ﺑﺎﻻﯼ ﺭﻧﮓ ﺳﺮﺥ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩﺍﺳﺖ .
ﭘﺮﭼﻢ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﯽ ﺑﻪ ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﺯﯾﺎﺩ ﻋﻘﺎﺑﯽ
ﺑﺎ ﺑﺎﻝﻫﺎﯼ ﮔﺸﻮﺩﻩ ﺑﺎ ﻗﺮﺹ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪﯼ ﺩﺭ ﭘﺸﺖ
ﺳﺮ ﻋﻘﺎﺏ ﺑﻮﺩﻩﺍﺳﺖ ﻭ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺍﺷﮑﺎﻧﯿﺎﻥ
ﭘﺮﭼﻤﯽ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﯽﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ﻣﺰﯾﻦ
ﺑﻮﺩﻩﺍﺳﺖ. ﻣﻨﺒﻊ ﻋﻤﺪﻩ ﻣﺎ ﺍﺯ ﻧﺸﺎﻧﻪﻫﺎﯼ ﺍﺷﺮﺍﻑ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﺎﺳﺎﻧﯽ ﻭ ﺩﺭﻓﺶﻫﺎﯼ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﺳﺎﺳﺎﻧﯽ،
ﮐﺘﺎﺏ ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﻭ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺍﺳﻼﻣﯽ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ.
ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺗﻌﺪﺍﺩ ﻫﺠﺪﻩ ﻣُﻬﺮ ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﻪ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﺎﺳﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺩﺭﯾﺎﭼﻪ ﺧﻮﺍﺭﺯﻡ ﭘﯿﺪﺍ
ﺷﺪﻩﺍﺳﺖ ﻭ ﺳﻨﮓﻧﺒﺸﺘﻪﻫﺎﯼ ﺳﺎﺳﺎﻧﯽ ﻭ ﭘﺎﺭﻩﺍﯼ
ﺍﺷﺎﺭﺍﺕ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺭﻭﻣﯽ ﺁﮔﺎﻫﯽﻫﺎﯾﯽ ﺩﺭ
ﺍﯾﻦ ﺯﻣﯿﻨﻪ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻣﯽﺩﻫﻨﺪ. ﺩﺭ ﺳﺪﻩﻫﺎﯼ ﺁﻏﺎﺯﯾﻦ
ﭘﺲ ﺍﺯ ﺍﺳﻼﻡ ﺭﻧﮓ ﺳﯿﺎﻩ ﺭﻧﮓ ﺧﻠﻔﺎﯼ ﻋﺒﺎﺳﯽ ﻭ
ﭘﯿﺮﻭﺍﻥ ﻭ ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﺍﻥ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺭﻧﮕﻬﺎﯼ ﺳﺒﺰ
ﻭ ﺳﻔﯿﺪ ﻧﯿﺰ ﺭﻧﮓ ﻣﻮﺭﺩ ﻋﻼﻗﻪ ﺩﺭ ﭘﺮﭼﻢﻫﺎﯼ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺎﻥ ﻋﺒﺎﺳﯿﺎﻥ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻋﻠﻮﯾﺎﻥ، ﻓﺎﻃﻤﯿﺎﻥ ﻣﺼﺮ
ﻭ ﺷﻮﺭﺷﯿﺎﻥ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﺑﻮﺩﻩﺍﺳﺖ. ﺍﺯ ﺣﺪﻭﺩ ﻗﺮﻥ ۹
ﻫﺠﺮﯼ ) ﭘﺎﻧﺰﺩﻩ ﻣﯿﻼﺩﯼ ( ﻧﺸﺎﻥ ﺷﯿﺮ ﻭ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﺤﺒﻮﺑﯽ ﺩﺭ ﭘﺮﭼﻢﻫﺎﯼ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺑﻮﺩﻩﺍﺳﺖ.
ﺍﯾﻦ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩﻫﺎﯼ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻭ ﻧﺰﺩ
ﺳﻠﺴﻠﻪﻫﺎﯼ ﺷﺎﻫﯽ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﯼ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺗﯽ ﺗﻌﺒﯿﺮ ﺷﺪﻩﺍﺳﺖ. ﺍﯾﻦ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺭ ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﺗﻨﻬﺎ ﻧﻤﺎﺩ ﺳﺘﺎﺭﻩﺑﯿﻨﯽ ﺑﻮﺩ ﻧﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﯽ،
ﻭﻟﯽ ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺗﻌﺒﯿﺮﯼ ﺍﺳﻼﻣﯽ- ﺷﯿﻌﯽ ﭘﯿﺪﺍ ﻧﻤﻮﺩ .
ﺗﻌﺒﯿﺮﻫﺎﯼ ﻣﻠﯽﮔﺮﺍﯾﺎﻧﻪ ﻭ ﺳﻠﻄﻨﺘﯽ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻧﺸﺎﻥ
ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﺍﻥﻫﺎﯼ ﻗﺎﺟﺎﺭ ﻭ ﭘﻬﻠﻮﯼ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ
ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪ. ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﻓﺘﺤﻌﻠﯽ ﺷﺎﻩ ﻗﺎﺟﺎﺭ
ﺷﻤﺸﯿﺮﯼ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺷﯿﺮ ﺩﺍﺩﻩ ﻣﯽﺷﻮﺩ ﻭ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻧﺸﺎﻥ ﺗﺎ ﺍﻧﻘﻼﺏ ۱۳۵۷ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﭘﯿﺪﺍ ﻣﯽﮐﻨﺪ. ﻧﺸﺎﻥ ﺷﯿﺮ ﻭ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺍﻧﻘﻼﺏ ۱۳۵۷ ﺑﺎ ﻧﺸﺎﻥ ﺟﻤﻬﻮﺭﯼ ﺍﺳﻼﻣﯽ
ﺟﺎﯾﮕﺰﯾﻦ ﻣﯽﮔﺮﺩﺩ