خوشم که گوهرِ اشکی در آستین دارم

خوشم که گوهرِ اشکی در آستین دارم
هنوز بیدلم و ناله‌ی حزین دارم!
به دودمانِ رقیبانِ نیمه‌جان سوگند
درون سینه‌ی خود آهِ آتشین دارم!
کسی به خوبیِ من مشق عشق را ننوشت
ببین به دیده‌ی انصاف! آفرین دارم
در آستانه‌ی تقوا به سنگ خورد سرم
شبیهِ زاهد اگر پینه بر جبین دارم
اگرچه پشت و پناه توام، ولی بی‌شک
به این که بی تو زمین می‌خورم، یقین دارم