ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺣﺘﯽ ﺩﻭﺩ ﺳﯿﮕﺎﺭ ﻫﻢ ﺁﺭﺍﻣﻢ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﺪ

ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺣﺘﯽ ﺩﻭﺩ ﺳﯿﮕﺎﺭ ﻫﻢ ﺁﺭﺍﻣﻢ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﺪ
ﯾﮑﯽ ﺭﺍ ﺭﻭﺷﻦ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ
ﺧﺎﮐﺴﺘﺮﺵ ﺭﺍ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ
ﮐﻪ ﭼﻪ ﺁﺭﺍﻡ ﻭ ﺑﯽ ﺩﻏﺪﻏﻪ
ﺑﻪ ﺭﻭﯼ ﺯﺍﻧﻮﺍﻧﻢ ﺍﻧﺒﺎﺷﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ
ﻭ ﭼﻪ ﺯﯾﺒﺎﺳﺖ ﺣﺲ ﻣﺪﻓﻮﻥ ﺷﺪﻥ !
ﺗﻤﺎﻡ ﺧﺎﻃﺮﺍﺗﺖ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎ
ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﻫﻤﯿﻦ ﺩﻭﺩ ﺳﯿﮕﺎﺭ ﻣﺤﻮ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ
ﻭ ﻣﻦ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﻢ ﻭ ﺗﻠﯽ ﺍﺯ ﺍﻧﺪﻭﻩ ﺩﻭﺭﯾﺖ
ﮐﻪ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﺧﺎﮐﺴﺘﺮ ﺳﯿﮕﺎﺭﻡ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﺯﻣﺎﻧﺪﻩ ﯼ ﺭﻭﺯﻫﺎﯼ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﻮﺩﻥ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺁﻥ ﻫﻢ ﺑﺎ ﻧﺴﯿﻤﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﻭ ﻧﺎﺑﻮﺩ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ !
ﻭ ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﺁﻥ ﮔﯿﺠﯽ ﻫﻤﯿﺸﮕﯽ
ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺒﻬﺎﯾﻢ ﺭﺍ ﭘﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ