ﺑﺎﺯ ﻗﻠﻢ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺣﺲ ﻧﺎﺑﻢ

ﺑﺎﺯ ﻗﻠﻢ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺣﺲ ﻧﺎﺑﻢ
ﭘﺲ ﺗﻮ ﻫﻢ ﺑﯿﺎ ﺗﻮ ﺣﺎﻝ ﻗﺼﻪ ﺑﺎ ﻣﻦ
ﻭ ﺑﺎﺯ ﻗﻠﻢِ ﮐﻪ ﺣﺲ ﮐﻨﻪ ﮔﺮﻣﯿﻪ ﺑﺪﻧﻮ
ﺣﺎﻝ ﻗﺮﺍﺭﻩ ﺑﻨﻮﯾﺴﻪ ﻣﻌﻨﯽ ﻭﻃﻨﻮ
ﻭﻃﻦ ﯾﻌﻨﯽ ﻧﻮﻥ ﺑﻪ ﻧﺮﺥ ﭘﻮﻧﺼﺪﯼ ﺧﻮﺭﺩﻥ
ﯾﻌﻨﯽ ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﺗﻠﺦ ﺭﻭﯼ ﺻﻮﺭﺗﯽ ﭘﺮ ﻏﻢ
ﻭﻃﻦ ﯾﻌﻨﯽ ﺍﺯ ﻫﻤﻮﻃﻨﺖ ﺗﻮ ﺳﺮﯼ ﺧﻮﺭﺩﻥ
ﺗﻮ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺟﺮﻡ ﻧﺬﺍﺷﺘﻦ ﺭﻭﺳﺮﯼ ﺑﺮﺩﻥ
ﻭﻃﻦ ﯾﻌﻨﯽ ﻏﺮﺵ ﺧﻮﻥ ﯾﻪ ﺣﯿﻮﻭﻥ ﺑﯽ ﺳﺮ
ﯾﻌﻨﯽ ﺳﮑﻪٔ ﻃﻼ ﯾﻪ ﻣﯿﻠﯿﻮﻥ ﻭ ﺳﯿﺼﺪ
ﻭﻃﻦ ﯾﻌﻨﯽ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﭘﻮﻝ ﺍﺯ ﺭﺍﻩ ﭘﺮ ﻏﻢ ﺩﺭﺍﺭﯼ
ﯾﻌﻨﯽ ﺣﺘﯽ ﭘﻮﻝ ﯾﻪ ﺑﺎﻝ ﻣﺮﻏﻢ ﻧﺪﺍﺭﯼ
ﻭﻃﻦ ﯾﻌﻨﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﺟﯿﺒﺘﻪ ﻭﺍﺳﺖ ﺭﺍﯾﮕﺎﻥ
ﻣﺠﺒﻮﺭﯼ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮐﻨﯽ ﺑﺎ ﻫﺮ ﺳﺎﯾﻪ ﺑﺎﻥ
ﻭﻃﻦ ﯾﻌﻨﯽ ﺯﺟﺮ ﺑﮑﺶ ﺗﺎ ﺁﺧﺮ ﭘﺎﯼ ﺟﺎﻥ
ﻣﺜﻞ ﻗﻮﻡ ﺁﻭﺍﺭﻩٔ ﺁﺫﺭﺑﺎﯾﺠﺎﻥ
ﻭﻃﻦ ﯾﻌﻨﯽ ﺍﺷﮏ ﻧﺎﻣﻮﺱ ﺭﻭ ﮐﺎﻏﺬ ﺳﻔﯿﺪﺕ
ﯾﻌﻨﯽ ﭼﺸﻢ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺑﻪ ﺧﻮﺍﻫﺮ ﺭﻓﯿﻘﺖ
ﻭﻃﻦ ﯾﻌﻨﯽ ﻣﺮﮒ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﺗﺤﻤﻞ ﯾﻪ ﺩﺭﺩ / ﯾﻌﻨﯽ ﮐﻮﺩﮎ
ﺁﺯﺍﺭﯼ ﺗﻮﺳﻂ ﯾﻪ ﻣﺮﺩ
ﺍﯾﻦ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻓﺮﺩﺍﺱ ﮐﻪ ﻓﺮﯾﺎﺩ ﺩﺭﺩﺍﺱ / ﻭ ﺍﯾﻦ
ﮐﻤﮑﺎﺳﺖ ﺩﺭ ﻣﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻣﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮ ﻣﺎﺳﺖ
ﻭ ﺍﯾﻦ ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ ﺑﺮ ﺟﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﺮﺑﺎﺯ ﺗﻨﻬﺎﺳﺖ / ﻭ
ﺍﯾﻦ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺳﺮﺑﺎﺯ ﺑﻪ ﻣﺮﺩﺍﻥ ﻭ ﺯﻧﻬﺎﺳﺖ
ﻣﻦ ﺑﻪ ﺣﺮﻑ ﺯﻭﺭ ﻭ ﻧﺎ ﺣﻖ ﭘﺎ ﻧﻤﯿﺪﻡ / ﻣﻦ ﺗﻮ ﺳﺨﺘﯿﺎ
ﺑﻪ ﺭﺍﺣﺖ ﻭﺍ ﻧﻤﯿﺮﻡ
ﺩﺭ ﺩﻟﻢ ﺩﺭﺩ ﺩﻟﻮ ﻋﺎﻣﯿﺎﻧﻪ ﻣﯿﮕﻢ / ﺩﺭ ﺩﻟﻢ ﺟﺰ ﺍﯾﺮﺍﻥ
ﻧﺎﻣﯽ ﺭﺍﻩ ﻧﻤﯿﺪﻡ
ﻭﻃﻦ ﯾﻌﻨﯽ ﺑﺸﯿﻦ ﯾﻪ ﮔﻮﺷﻪ ﺑﻪ ﺍﻣﯿﺪ ﻭﯾﺮﺍﻧﯽ
ﯾﻌﻨﯽ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﮔﺬﺍﺷﺘﻦ ﺑﻪ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ
ﯾﻌﻨﯽ ﺧﻮﺩﺭﻭﯼ ﻣﻠﯽ ﺗﻮ ﻫﺮ ﺟﺎﯾﮕﺎﻩ ﻣﻨﻬﺪﻡ
ﻫﻤﭽﻮﻥ ﺷﻌﺎﺭ ﺷﺮﮐﺘﯽ ﭼﻮﻥ ﺳﺎﯾﭙﺎ ﻣﻄﻤﺌﻦ !
ﻭﻃﻦ ﯾﻌﻨﯽ ﺧﻨﺪﻩ ﺑﺎﺯﺍﺭﻭ ﺑﻪ ﺍﺻﺮﺍﺭ ﺑﺒﯿﻨﯽ
ﺍﮔﻪ ﺣﻮﺻﻠﺘﻮ ﺳﺮ ﺑﺮﺩ ﺑﻪ ﺍﺟﺒﺎﺭ ﺑﺸﯿﻨﯽ
ﭘﺎﯼ ﻣﺎﻫﻮﺍﺭﻩ ﻭ ﻫﻮﺍﯾﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺍﺑﺮﯾﺴﺖ
ﮔﻮﺵ ﺑﺪﯼ ﺑﻪ ﺣﺮﻓﺎﯼ ﭼﺮﺕ ﺣﻤﯿﺪ ﺷﺒﺨﯿﺰ
ﻭﻃﻦ ﯾﻌﻨﯽ ﺧﯿﺎﻧﺖ ﻭ ﺣﺲ ﮔﻮﺭﯼ ﺗﺎﺯﻩ
ﻭﻃﻦ ﯾﻌﻨﯽ ﺧﻮﺩ ﻓﺮﻭﺷﯽ ﻣﺜﻞ ﻧﻮﺭﯼ ﺯﺍﺩﻩ
ﮐﻪ ﺩﺳﺖ ﺑﻪ ﻣﺼﺎﺣﺒﻪٔ ﮔﺮﻡ ﺑﺎ ﻣﺸﺘﯽ ﺟﺎﻧﯽ ﻣﯿﺰﺩ
ﻭ ﺍﺯ ﺷﺨﺺ ﻋﺒﺪﺍﻟﻤﺎﻟﮏ ﺭﯾﮕﯽ ﭘﺸﺘﯿﺒﺎﻧﯽ ﻣﯿﮑﺮﺩ
ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺯﯾﺎﺩﻥ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻧﺎﭘﺎﮐﯽ ﻣﯿﭙﺮﻥ
ﻭ ﺑﺎ ﺑﺎﻃﻨﯽ ﺷﯿﻄﺎﻧﯽ ﺩﻡ ﺍﺯ ﺁﺯﺍﺩﯼ ﻣﯿﺰﻧﻦ
ﺑﮕﺬﺭﯾﻢ ، ﻃﻔﻠﯽ ﻗﻠﻢ ﻋﺮﻕ ﮐﺮﺩﻩ ﺧﯿﺴﻪ
ﻭ ﻣﺤﮑﻮﻡِ ﺑﻪ ﺍﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻭﻃﻦ ﺑﻨﻮﯾﺴﻪ
ﻭﻃﻦ ﯾﻌﻨﯽ ﺩﺭﮔﯿﺮﯼ ﺑﯿﻦ ﻃﻮﻣﺎﺭ ﻭ ﺩﻻﺭ
ﯾﻌﻨﯽ ﺗﻠﻔﯿﻘﯽ ﺍﺯ ﺑﻮﯼ ﺟﻮﺭﺍﺏ ﻭ ﮔﻼﺏ
ﻭﻃﻦ ﯾﻌﻨﯽ ﺭﻧﮓ ﺳﯿﺎﻩ ﺗﻮ ﺗﺮﺳﯿﻢ ﺳﺘﺎﺭﻩ
ﯾﻌﻨﯽ ﺧﻔﻪ ﺧﻮﻧﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺳﯿﻢ ﺳﻪ ﺗﺎﺭﻩ
ﻭﻃﻦ ﯾﻌﻨﯽ ﺟﺎﯼ ﺟﻤﻠﻪٔ ﺑﺎﺑﺎ ﻧﺎﻥ ﺩﺍﺩ
ﺑﺸﻨﻮﯼ ﺑﺎﺑﺎ ﺍﺯ ﮔﺸﻨﮕﯽ ﺁﺭﺍﻡ ﺟﺎﻥ ﺩﺍﺩ
ﺍﻭ ﺁﺭﺍﻡ ﺟﺎﻥ ﺩﺍﺩ ﻭ ﻋﺎﻣﻞ ﺩﺭﺱ ﺷﺪ
ﻭ ﺷﺎﯾﺪ ﺭﻭﺯﯼ ﺑﺸﻨﻮﯼ ﮐﻪ ﺣﺎﻣﺪ ﻓﺮﺩ ﻣُﺮﺩ