بسم الله الرحمن الرحيم
بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت اول :
دلایل بسیار متفاوت است. اگر کسی در حوادث تاریخی گذشته‌های دور و نزدیک از زاویه جامعه شناسی، رفتار شناسی و تعمقی کند، متوجه می‌شود که عوامل بسیاری سبب صعود یا هبوط جوامع و تمدن‌ها شده و می‌شود. بدیهی است که علل، یکی و دو تا نیست که کسی بتواند بگوید که علت این بود و چیز دیگری نبود؛ منتهی در تحولات اجتماعی هر جامعه‌ای، در هر برهه‌ای، می‌توان چند عامل اصلی‌تر را پیدا کرد که مابقی عوامل یا تابع آنها می‌باشند و یا در حاشیه آنها قرار دارند. به عنوان مثال
در خصوص کنار گذاشتن حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام و نیز تاب نیاوردن عدالت او در دوران کوتاه خلافت و حکومت بر جامعه اسلامی، می توان به عوامل اصلی ذیل اشاره نمود:
الف) - به طور کلی هر گاه ملتی یا امّتی در اهداف اصلی منافع حقیقی و کلان، دیدگاهی مغایر با حکومت داشته باشند، آن حکومت چه حق باشد و چه باطل، نمی‌تواند دوام بیاورد.
اگر مردم حکومت الهی را طالب باشند، ربوبیت الله را خواهان باشند و ضمن آبادانی دنیا، آن را را مزرعه‌ای برای آخرت و پلی برای گذر ببینند و معادگرا باشند، حکومت طواغیت و فراعنه، هر چقدر هم قدرتمند باشند، نمی‌توانند مقاومت کنند و دوام بیاورند، هم فرعون سقوط می کند، هم رژیم شاهنشاهی فرو می‌ریزد و هم امریکا هیچ غلطی نمی‌تواند بکند.
متقابلاً اگر مردم دنیاگرا شوند، رسیدن به متاع دنیا ولو اندک هدف اصلی باشد، غایت سعادت خود را در رفاه ظاهری و زودگذر بینند و در یک کلام، زندگی کوتاه دنیا و متاع قلیل و اندکش را به حیات جاوید اخروی ترجیح دهند، حکومت‌های الهی نمی‌تواند دوام بیاورند. اگر حکومت رسول الله صلوات الله علیه و آله باشد، غصب می‌شود اگر حکومت خلیفة الله امام حسن علیه السلام باشد، کنار گذاشته شده و حتی به شهادت می رسد و اگر مخالف امام حسین علیه السلام باشد، سر از بدنش جدا می شود و اگر مدعی امام زمان، حضرت مهدی علیه السلام نیز باشد، مجبور می شود تا مساعد شدن زمینه پذیرش، در غیبت بماند.
ب) - مردم در آن عصر، به رغم گرویدن شان به اسلام، از ایمان کافی برخوردار نبودند، چنان که خداوند متعال در قرآن کریم، به پیامبرش می‌فرماید: قَالَتِ الْأَعْرَابُ آمَنَّا قُل لَّمْ تُؤْمِنُوا وَلَكِن قُولُوا أَسْلَمْنَا وَلَمَّا يَدْخُلِ الْإِيمَانُ فِي قُلُوبِكُمْ وَإِن تُطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَا يَلِتْكُم مِّنْ أَعْمَالِكُمْ شَيْئًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ - باديهنشينان گفتند: ما از ته دل ايمان آورديم.( ادامه دارد...)
پاسخ قسمت اول :
دلایل بسیار متفاوت است. اگر کسی در حوادث تاریخی گذشته‌های دور و نزدیک از زاویه جامعه شناسی، رفتار شناسی و تعمقی کند، متوجه می‌شود که عوامل بسیاری سبب صعود یا هبوط جوامع و تمدن‌ها شده و می‌شود. بدیهی است که علل، یکی و دو تا نیست که کسی بتواند بگوید که علت این بود و چیز دیگری نبود؛ منتهی در تحولات اجتماعی هر جامعه‌ای، در هر برهه‌ای، می‌توان چند عامل اصلی‌تر را پیدا کرد که مابقی عوامل یا تابع آنها می‌باشند و یا در حاشیه آنها قرار دارند. به عنوان مثال
در خصوص کنار گذاشتن حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام و نیز تاب نیاوردن عدالت او در دوران کوتاه خلافت و حکومت بر جامعه اسلامی، می توان به عوامل اصلی ذیل اشاره نمود:
الف) - به طور کلی هر گاه ملتی یا امّتی در اهداف اصلی منافع حقیقی و کلان، دیدگاهی مغایر با حکومت داشته باشند، آن حکومت چه حق باشد و چه باطل، نمی‌تواند دوام بیاورد.
اگر مردم حکومت الهی را طالب باشند، ربوبیت الله را خواهان باشند و ضمن آبادانی دنیا، آن را را مزرعه‌ای برای آخرت و پلی برای گذر ببینند و معادگرا باشند، حکومت طواغیت و فراعنه، هر چقدر هم قدرتمند باشند، نمی‌توانند مقاومت کنند و دوام بیاورند، هم فرعون سقوط می کند، هم رژیم شاهنشاهی فرو می‌ریزد و هم امریکا هیچ غلطی نمی‌تواند بکند.
متقابلاً اگر مردم دنیاگرا شوند، رسیدن به متاع دنیا ولو اندک هدف اصلی باشد، غایت سعادت خود را در رفاه ظاهری و زودگذر بینند و در یک کلام، زندگی کوتاه دنیا و متاع قلیل و اندکش را به حیات جاوید اخروی ترجیح دهند، حکومت‌های الهی نمی‌تواند دوام بیاورند. اگر حکومت رسول الله صلوات الله علیه و آله باشد، غصب می‌شود اگر حکومت خلیفة الله امام حسن علیه السلام باشد، کنار گذاشته شده و حتی به شهادت می رسد و اگر مخالف امام حسین علیه السلام باشد، سر از بدنش جدا می شود و اگر مدعی امام زمان، حضرت مهدی علیه السلام نیز باشد، مجبور می شود تا مساعد شدن زمینه پذیرش، در غیبت بماند.
ب) - مردم در آن عصر، به رغم گرویدن شان به اسلام، از ایمان کافی برخوردار نبودند، چنان که خداوند متعال در قرآن کریم، به پیامبرش می‌فرماید: قَالَتِ الْأَعْرَابُ آمَنَّا قُل لَّمْ تُؤْمِنُوا وَلَكِن قُولُوا أَسْلَمْنَا وَلَمَّا يَدْخُلِ الْإِيمَانُ فِي قُلُوبِكُمْ وَإِن تُطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَا يَلِتْكُم مِّنْ أَعْمَالِكُمْ شَيْئًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ - باديهنشينان گفتند: ما از ته دل ايمان آورديم.( ادامه دارد...)
- ۱.۶k
- ۱۱ اسفند ۱۴۰۲
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
