به نام خدا

به نام خدا

سلام

هیزم کش دوزخ

خصومت میان مؤ منان، به نفاق و نیرنگ و خیانت می انجامد.

زبان ناسالم، نقش تباهی آفرینی دارد و گفته های غرض آلود، فضا رامسموم و رابطه ها را تیره تر می سازد.

بی شک، «سخن چینی» رشته های دوستی را خاکستر می کند و دوچهره های منافق، ریشه صداقتها را قطع می کنند و شاخه های صفا و دوستی را می برند.

باز گردیم به کلام پاک نبوی، که به ابوذر چنین توصیه می فرماید:

«ای ابوذر!...

هرگز «قتّات» به بهشت نمی رود. (ابوذر می پرسد: قتّات کیست؟ می فرماید:)

سخن چین! آری، سخن چین در آخرت از عذاب الهی آسوده نیست.

ای ابوذر!...

هرکس در دنیا دو چهره و دو زبانه باشد، در آخرت نیز، دو زبان از آتش خواهد داشت.

ای ابوذر!...

مجلسها و حرفها «امانت» است و افشای راز برادرانت «خیانت»!»

آری... آنکه راز خویش را پیش تو می گوید و سفره رازش ‍ را برایت می گشاید، تو را امین و جوانمرد می داند؛ وگرنه اسرار خود را بر تو نمی گفت. اگر نتوانی اسرار دیگران را نگهداری، چه امید و توقعی داری که دیگران رازدار تو باشند؟

باز می بینیم که ماییم و این زبان خطرناک که اگر رهایش ‍ گذاریم، شعله ها می فروزد و هستیها می سوزاند، پس آن بهتر که مهاری از «تقوا» بر آن بزنیم، تا هم خویش مصون بمانیم و هم دیگران، زیان نبینند.

رازداری، نشان مردانگی است و پرده دری، نامردی است،

برگرفته ازکتاب نای حکمت