❤ ❤ ❤ ﺑﻪ ﯾﺎﺩ ﻫﻤﺸﻬﺮﯼ ﺍﻡ ﺳﻬﺮﺍﺏ ❤ ❤

❤ ❤ ❤ ﺑﻪ ﯾﺎﺩ ﻫﻤﺸﻬﺮﯼ ﺍﻡ ﺳﻬﺮﺍﺏ ❤ ❤


ﺍﻣﺸﺐ ﻣﻦ ﻋﺎﺑﺮ ﮐﻮﭼﻪ ﻭ ﺧﯿﺎﺑﺎﻥ ﺷﻬﺮ ﺳﻬﺮﺍﺑﻢ!
ﺁﺧﺮ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻫﻢ ﺩﺧﺘﺮﯼ ﺍﺯ ﺍﻫﻞ ﺷﻬﺮ ﺍﺳﺘﺎﺩﻡ!
ﺯﯾﺮ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺭﺍﻩ ﻣﯽ ﺭﻭﻡ ﻭ ﻏﺮﻕ ﺩﺭ ﺧﯿﺎﻻ‌ﺗﻢ!
ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﻢ! ﺷﺎﯾﺪ ﮐﻪ ﺍﻣﺸﺐ ﺑﺎﺯ ﺑﻪ ﯾﺎﺩ ﺳﻬﺮﺍﺑﻢ!

ﺳﻬﺮﺍﺏ ﺑﯿﺎ ؛ﺩﺭ ﻣﯿﺨﺎﻧﻪ ﯼ ﻣﺎﺭﺍ ﻫﻢ ﺑﮑﻮﺏ!
ﺳﻬﺮﺍﺏ ﺑﯿﺎ ؛ ﺑﺎ ﻗﻠﻤﺖ ﺩﺭ ﺭﺍ ﺑﮑﻮﺏ!

ﺍﻫﻞ ﮐﺎﺷﺎﻧﯽ ؟؟؟ ﻣﻦ ﻫﻢ ﻫﺴﺘﻢ!
ﺍﻫﻞ ﺩﯾﺪﺍﺭﯼ ؟؟؟ ﻣﻦ ﻫﻢ ﻫﺴﺘﻢ!

ﺳﻬﺮﺍﺑــــــِ ﻣﻦ ؛ ﮐﻔﺸﻬﺎﯾﺖ ﺭﺍ ﺍﻧﺪﯼ ﺍﺳﺖ ﮐﻨﺎﺭﻡ ﺩﺭ ﺑﺴﺘﺮﻡ ﺧﻮﺍﺑﺎﻧﺪﻩ ﺍﻡ!
ﺁﺧﺮ ﮐﻪ ﺭﻭﺯ ﺁﺧﺮﯼ ؛ ﻣﻦ ﺣﻮﺍﺳﺖ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻋﻤﺪ ﭘﺮﺕ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ!
ﺳﻬﺮﺍﺏ ؛ ﻗﻠﻤﺖ ﺭﺍ ﮐﺠﺎ ﮔﺰﺍﺭﺩﻩ ﺍﯼ ؟؟؟
ﻣﻦ ﺳﺎﻟﻬﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﭘﯽ ﺁﻥ ﮔﻨﺞ ﺳﺮ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ!
ﺷﻌﺮﻫﺎﯾﺖ ﺭﺍ ﺩﺭ ﮐﻮﯾﺮ ﺗﻔﺪﯾﺪﻩ ﯼ ﮐﺎﺷـــﺎﻥ ﺳﭙﺮﺩﯼ ؟؟؟؟
ﻫﻤﺸﻬﺮﯼ! ﮐﺎﺵ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺭﺍ ﻫﻢ ؛ ﺗﻮ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﺕ ﻣﯽ ﺑﺮﺩﯼ!
ﺁﺧﺮ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﯽ ﺗﻮ ﺩﺭﯾﻦ ﺷﻬﺮ؛ ﺩﮔﺮ ﻣﺄﻭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻡ!
ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ ﻭﻗﺖ ﮐﻪ ﺭﻓﺘﯽ ؛ ﺩﮔﺮ ﻋﺸﻘﯽ ﻧﺪﺍﺭﻡ!
ﺧﺎﮎِ ﺭﻭﯼِ ﺳﻨﮓِ ﻗﺒﺮﺕ ﺭﺍ ﺳﺮﺷﺘﻢ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ!
ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺪﯾﻦ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﺪﻩ ؛ ﻣﻦ ؛ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ!

ﭖ ﻥ : ﺗﻮ ﺭﻓﺘﯽ/ﻗﻠﻤﺖ ﻫﻢ ﺭﻓﺖ/ﺭﻭﺡ ﺍﺯ ﺗﻨﻢ ﺭﻓﺖ/!