ﭼﻪ ﺳﺨﺖ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﺻﺒﺮ ﮔﻔﺘﻦ ﻭ ﺩﻟﺠﻮﯾﯽ ﺩﺍﺩﻥ ﻭﻗﺘﯽ
ﭼﻪ ﺳﺨﺖ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﺻﺒﺮ ﮔﻔﺘﻦ ﻭ ﺩﻟﺠﻮﯾﯽ ﺩﺍﺩﻥ ﻭﻗﺘﯽ
ﮐﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎﯾﺖ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺎ ﺩﺭﺩ ﺁﻣﯿﺨﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ .
ﭼﻪ ﺳﺨﺖ ﺍﺳﺖ ﺍﻣﯿﺪ ﺑﺴﺘﻦ ﺑﻪ ﻓﺮﺩﺍﻫﺎﯼ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ، ﺩﺭﺩ ﻣﺮﻫﻢ ﺯﺧﻢ ﻫﺎﯾﺖ ﺑﺎﺷﺪ .
ﻣﯿﺪﺍﻧﻢ ﭼﻘﺪﺭ ﺳﺨﺖ ﺍﺳﺖ ﻭﻗﺘﯽ ﺻﺒﺮﺕ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﺯﺍﯼ
ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺗﺤﻤﻞ ﺭﻧﺞ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻣﯽ ﺩﻫﯽ ﻭ ﻣﯿﺪﺍﻧﻢ ﭼﻪ
ﺳﺨﺖ ﺍﺳﺖ ﻭﻗﺘﯽ ﻧﺎﻟﻪ ﻫﺎﯼ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎﯼ ﺗﻨﻬﺎﯾﯿﺖ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﺑﯽ ﮐﺴﯽ ﺷﺐ ﺗﻘﺴﯿﻢ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺗﺎ ﺣﺮﻣﺖ
ﺍﺷﮏ ﻫﺎﯼ ﭘﺎﮐﺖ ﺭﺍ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻫﺮ ﮐﺲ ﻧﺸﮑﻨﯽ .
ﺁﺭﯼ، ﭼﻪ ﺳﺨﺖ ﺍﺳﺖ ﻣﻮﻋﻈﻪ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻫﯿﭽﮑﺲ
ﺩﺭﺩﺕ ﺭﺍ ﻧﻤﯽ ﻓﻬﻤﺪ ﻭ ﻫﯿﭽﮑﺲ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺗﺴﮑﯿﻦ
ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺩﻝ ﺧﺮﺍﺑﺖ ﺑﺎﺷﺪ ...
ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﻢ ﭼﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﮔﻔﺖ
ﻭﻟﯽ
ﺗﺎ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﯽ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﻦ، ﺷﺎﯾﺪ ﺩﻧﯿﺎ ﺷﺮﻣﺶ ﺑﮕﯿﺮﺩ
ﮐﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎﯾﺖ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺎ ﺩﺭﺩ ﺁﻣﯿﺨﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ .
ﭼﻪ ﺳﺨﺖ ﺍﺳﺖ ﺍﻣﯿﺪ ﺑﺴﺘﻦ ﺑﻪ ﻓﺮﺩﺍﻫﺎﯼ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ، ﺩﺭﺩ ﻣﺮﻫﻢ ﺯﺧﻢ ﻫﺎﯾﺖ ﺑﺎﺷﺪ .
ﻣﯿﺪﺍﻧﻢ ﭼﻘﺪﺭ ﺳﺨﺖ ﺍﺳﺖ ﻭﻗﺘﯽ ﺻﺒﺮﺕ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﺯﺍﯼ
ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺗﺤﻤﻞ ﺭﻧﺞ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻣﯽ ﺩﻫﯽ ﻭ ﻣﯿﺪﺍﻧﻢ ﭼﻪ
ﺳﺨﺖ ﺍﺳﺖ ﻭﻗﺘﯽ ﻧﺎﻟﻪ ﻫﺎﯼ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎﯼ ﺗﻨﻬﺎﯾﯿﺖ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﺑﯽ ﮐﺴﯽ ﺷﺐ ﺗﻘﺴﯿﻢ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺗﺎ ﺣﺮﻣﺖ
ﺍﺷﮏ ﻫﺎﯼ ﭘﺎﮐﺖ ﺭﺍ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻫﺮ ﮐﺲ ﻧﺸﮑﻨﯽ .
ﺁﺭﯼ، ﭼﻪ ﺳﺨﺖ ﺍﺳﺖ ﻣﻮﻋﻈﻪ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻫﯿﭽﮑﺲ
ﺩﺭﺩﺕ ﺭﺍ ﻧﻤﯽ ﻓﻬﻤﺪ ﻭ ﻫﯿﭽﮑﺲ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺗﺴﮑﯿﻦ
ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺩﻝ ﺧﺮﺍﺑﺖ ﺑﺎﺷﺪ ...
ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﻢ ﭼﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﮔﻔﺖ
ﻭﻟﯽ
ﺗﺎ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﯽ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﻦ، ﺷﺎﯾﺪ ﺩﻧﯿﺎ ﺷﺮﻣﺶ ﺑﮕﯿﺮﺩ
- ۱.۸k
- ۱۳ دی ۱۳۹۳
دیدگاه ها (۳)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط