خوشبختی را نمی توان وام گرفت

خوشبختی را نمی توان وام گرفت.
خوشبختی را نمی توان برای لحظه ایی نیز به عاریت خواست.
خوشبختی را نمی توان دزدید
نمی توان خرید
نمی توان تکدی کرد...
بر سر سفره ی خوشبختیِ دیگران، همچو یک ناخوانده مهمان،
حریصانه و شکم پرورانه نمی توان نشست، و لقمه یی نمی توان برداشت که گلوگیر نباشد و گرسنگی را مٌضاعَف نکند.
پرنده ی سعادتِ دیگران را نمی توان به دام انداخت، به خانه ی خویش اورد و در قفسی محبوس کرد - به امیدِ باطلی، به خیال خامی...

گمان می کنم؛ خوشبختی، تنها چیزی ست در جهان ک فقط با دستهای طاهر کسی که به راستی خواهانِ آن است ساخته می شود، و از پیِ اندیشیدنی طاهرانه می آید...