انگاه که غرور کسی را له می کنی

انگاه که غرور کسی را له می کنی..
آنگاه که کاخ ارزوهای کسی را ویران می کنی..
آنگاه که شمع امید کسی را خاموش می کنی..
آنگاه که بنده ای را نادیده می انگاری..
انگاه که حتی گوشت را می بندی
تا صدای خرد شدن غرورش را نشنوی..
انگاه که خدا را می بینی و بنده خدا را نادیده می گیری..
می خواهم بدانم دستانت را به سوی کدام آسمان دراز می کنی..
تا برای خوشبختی خودت دعا کنی..؟؟

(سهراب سپهری)