1/4 نکته‏ها و پیام های سوره مائده آیه 67:

1/4 نکته‏ها و پیام های سوره مائده آیه 67:

1- این آیه به دلایلی که خواهد آمد مربوط به جانشینی حضرت علی علیه السلام و نصب او به ولایت در غدیر خم به هنگام برگشت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله از سفر حج در سال دهم هجری است.
جالب اینکه این آیه در میان دو آیه‏ای قرار گرفته که مربوط به اقامه‏ی کتاب آسمانی است و شاید اشاره به این باشد که میان رهبر معصوم و اقامه‏ی کتاب آسمانی، پیوند محکمی برقرار است. آری، امام است که می‏تواند کتاب آسمانی را به پا دارد و این کتاب خداست که می‏تواند امام واقعی را معرّفی کند.
همه‏ی مفسّران شیعه به اتکای روایات اهل بیت علیهم السلام و نیز بعضی از مفسّران اهل‏سنت به عنوان یکی از مصادیق، آیه را مربوط به نصب حضرت علی علیه السلام در غدیر خم به ولایت و امامت دانسته‏اند.
جالب آنکه صاحب تفسیر المنار از مُسند احمد و ترمذی و نسائی و ابن ماجه، حدیثِ «مَن کنتُ مولاه فعلیّ مولاه» را با سند صحیح و موثّق بیان کرده است و سپس با دو جمله به خیال خود در آن تشکیک نموده است: اوّل این‏که مراد از ولایت، دوستی است. (غافل از آنکه دوستی نیاز به بیعت گرفتن و تبریک گفتن و آن همه تشریفات در غدیر خم نداشت) دوم آنکه اگر حضرت علی علیه السلام امام و رهبر بعد از رسول اکرم صلی الله علیه و آله بود، چرا فریاد نزد و ماجرای نصب خود را در غدیر نگفت؟! (غافل از آنکه در سراسر نهج‏البلاغه و کلمات حضرت علی علیه السلام ناله‏ها و فریادها مطرح است؛ ولی صاحب المنار گویا آن ناله‏ها و فریادها را نشنیده است).

2- در تمام قرآن تنها در این آیه است که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله نسبت به کتمان پیام، تهدید شده که اگر نگویی، تمام آنچه را که در 23 سال رسالت گفته‏ای هدر می‏رود. پس باید دید چه پیام مهمی است که این گونه بیان می‏شود؟

3- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله به حضرت علی علیه السلام فرمود: «لو لم ابلغ ما امرت به من ولایتک لحبط عملی» اگر آنچه درباره ولایت تو است به مردم نرسانم تمام اعمال من محو می‏شود.