طلاق آمیزشی

طلاق آمیزشی
بسیار افزون تر از طلاق رسمی و قانونی، طلاق عاطفی و از آن بیشتر، طلاق جنسی – آمیزشی است که در سال های اخیر رشد بسیار شتابان و نگران کننده ای داشته و دارد. در بسیاری موارد، شگفت انگیز است که حتا خود زوج مراجعه کننده آشکارا بدین واقعیت آگاهی و هشیاری ندارند. طلاق عاطفی سال ها پیش تر از طلاق رسمی و قانونی رخ می دهد. برخی نشانه های جدایی و طلاق عاطفی عبارتند از:

1- کاهش چشمگیر وقت گذاشتن برای همدیگر و ملاقات ها و سرگرمی های دو نفره

2- کاهش وابستگی ها، دلبستگی ها، و گیرایی های همسران در رابطه با یکدیگر

3- افزایش سرگرمی های برون زناشویی و تمرکز بر مسائل بیرون خانواده

4- مطرح شدن رازهای پوشیده و پنهان زندگی زناشویی از سوی یک یا هر دو همسر در بیرون از چارچوب خانواده

5- کاهش انجام بحث های سازنده و چالش ها و بارش های مغزی راهبرد نما و راهکار آفرین بین همسران

6- کاهش نگاه، نوازش، درآغوش کشیدن و بوسه نرم و گرم میان همسران که نشانه افت و از دست رفتن وابستگی و و وفاداری عاطفی – احساسی میان همسران دارد.

7- بی باور شدن همسران نسبت به هم و کاهش اعتمادشان به دیگری در رابطه با پشت سر گذاشتن دشواری ها و پیشامدهای پیش بینی نشده

8- درماندگی در پیدا کردن راه حل پس از مشاجرات و ستیزهای زناشویی و خانوادگی

9- وقت گذاشتن بیش از اندازه برای فرزندان و جایگزین ساختن آن ها با هدف دوری کردن از همسر

10-رسیدگی گزافه آمیز به نیازها و دشواری های پدر و مادر و پرهیز از پرداختن به نیازهای رابطه زناشویی و خانوادگی با همسر

11-کاهش ستایش از دستاوردهای همسر و افزایش نکوهش و سرزنش خطاها و اشتباهات او

12-افزایش مقایسه همسر با همتایان و همکاران او در آشنایان و بیگانگان و به رخ کشیدن کامیابی ها و سرفرازی های آن ها در برابر ناکامی ها و شکست های همسر

13-پرداختن بیش از اندازه به خاطرات گذشته و نوستالژی های دوران کودکی، نوجوانی و جوانی به جای اندیشیدن به مخاطرات پیش رو

14-افزایش ساعات خواب و استراحت در بستر و کاهش لحظات شور و هیجان آفرینی

15-افزایش پرداختن به برنامه های ورزشی، سریال ها و فیلم های تلویزیون، جدا شدن از همسر و تنها به بستر رفتن در نیمه های شب

16-مراجعه انفرادی به مشاور خانواده و زوج درمانگر و پرهیز از چاره اندیشی دو نفره نزد آن ها

17-مطرح ساختن خواست ها و گلایه های خود به عنوان سخنان مشاور و زوج درمانگر هنگام مراجعه تکی ( انفرادی ) و سرکوفت زدن به همسر با این گونه سخنان خود

18-افزایش سفرهای داخلی و خارجی تکی ( انفرادی ) و یا همراه ساختن همسر در مسافرت های کاری، اداری و تجاری به جای سفرهای دو نفره تفریحی و رمانتیک

19-افزوده شدن دشنام ها و توهین های رکیک به همسر و خانواده او و همچنین ضرب و شتم به مشاجرات معمول زناشویی و خانودگی

20-خودداری از مراجعه همراه با همسر نزد زوج و خانواده درمانگر

21-طفره رفتن از انجام تمرین ها و تکلیف های دو نفره مشاور و زوج درمانگر و به فردا و فرداها واسپردن آن ها