بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت اول :
انسان موضوع هر رشته علمی در علوم انسانی است و علوم را از موضوع انسان چیست؟ نمیتوان جدا کرد. آن که از چیستی انسان خبر ندارد چگونه میخواهد وارد وادی مسایل تربیت، اقتصاد، جامعه شناسی، هنر و … گردد و برای انسان برنامه ریزی کند؟ یکی به دیگری گفت از این جا که من هستم تا آن جا چقدر راه است؟ جواب داد نمیدانم؛ اما وقتی راه افتاد گفت پای پیاده دو ساعت طول میکشد! گفت تو که گفتی نمیدانم. گفت آن موقع راه رفتن تو را ندیده بودم و حالا که دیدم، فهمیدم!
بنابراین کسی که انسان را نشناخته در این گونه مسایل یا باید سکوت کند یا کار را به متخصصی رجوع دهد که انسان را به گونۀ درست شناخته باشد. اقتصاد، اخلاق، تربیت و غیره، همه لباسهایی هستند که برای برهنه نماندن و محفاظتِ انسان بر او پوشانده میشود. حال چگونه امکان دارد لباسی که هنوز اندازهگیری نشده با بدنی تناسب داشته باشد؟ خیاطی که مشتری خود را ندیده و پُرُوْ یا اندازه گیری نکرده، چگونه میتواند بر پارچه او قیچی بگذارد؟
مکاتب علومِ انسانیِ این گونه عمل میکنند که ندیده برای انسان لباس میدوزند و به او میگویند: بپوش یا آن را به تو میپوشانیم! آنان درمسایل فرهنگی وتربیتی از دبستان تا دانشگاه دقیقاً به گونهای برنامهریزی میکنند تا انسان مورد نظرشان با اقتصادی که درنظر دارند تطبیق کند و با این کار راهی جز این ندارند که اگر لباس اندازه نبود آن قدر او را تحت فشار قرار دهند تا اندازه گردد! در میان خودمان هم اقتصادی که در آن علوم انسانی- اسلامی رعایت نشده باشد، اصالت به سود و سرمایه داده میشود و ربا درقالب مضاربه از آن سر در میآورد. ربا لباسی است که به قوارۀ انسان نمیخورد!
مشخصه انسان شناسی غربی متغیر بودن آن و در نتیجه عدم تطابق آن با واقع است.
این باعث میشود که محاسبه هایی هم که با آن انجام می گیرد، غلط از آب درآید. نظرات، طرحها و قوانین موقعی ثبات و پویایی لازم را کسب خواهند کرد که از یک جهانبینی صحیح که مشخصه اصلی آن ثبات است تغذیه شده باشند. مسایل اگر به جای این که از ریشههای ثابت تغذیه شوند، به یک سلسله شرایط و تجارب نزدیک به تاریخ آن جامعه برگردند، چون تجربیات و مسایل جدید مطرح میگردد، این چنین قانونگذاری و برنامهریزی به جای آن که پویا باشد، حالت متغیر پیدا کرده و هنوز طرحی به نتیجه نرسیده طرح و نظر دیگری مطرح میشود و برنامهها راعوض می نماید. تکثّر در نظریات گویای این است که پایه طرح بریک جهان بینی که مشخصه اصلی آن ثبات است پی ریزی نشده است.(ادامه دارد...)
پاسخ قسمت اول :
انسان موضوع هر رشته علمی در علوم انسانی است و علوم را از موضوع انسان چیست؟ نمیتوان جدا کرد. آن که از چیستی انسان خبر ندارد چگونه میخواهد وارد وادی مسایل تربیت، اقتصاد، جامعه شناسی، هنر و … گردد و برای انسان برنامه ریزی کند؟ یکی به دیگری گفت از این جا که من هستم تا آن جا چقدر راه است؟ جواب داد نمیدانم؛ اما وقتی راه افتاد گفت پای پیاده دو ساعت طول میکشد! گفت تو که گفتی نمیدانم. گفت آن موقع راه رفتن تو را ندیده بودم و حالا که دیدم، فهمیدم!
بنابراین کسی که انسان را نشناخته در این گونه مسایل یا باید سکوت کند یا کار را به متخصصی رجوع دهد که انسان را به گونۀ درست شناخته باشد. اقتصاد، اخلاق، تربیت و غیره، همه لباسهایی هستند که برای برهنه نماندن و محفاظتِ انسان بر او پوشانده میشود. حال چگونه امکان دارد لباسی که هنوز اندازهگیری نشده با بدنی تناسب داشته باشد؟ خیاطی که مشتری خود را ندیده و پُرُوْ یا اندازه گیری نکرده، چگونه میتواند بر پارچه او قیچی بگذارد؟
مکاتب علومِ انسانیِ این گونه عمل میکنند که ندیده برای انسان لباس میدوزند و به او میگویند: بپوش یا آن را به تو میپوشانیم! آنان درمسایل فرهنگی وتربیتی از دبستان تا دانشگاه دقیقاً به گونهای برنامهریزی میکنند تا انسان مورد نظرشان با اقتصادی که درنظر دارند تطبیق کند و با این کار راهی جز این ندارند که اگر لباس اندازه نبود آن قدر او را تحت فشار قرار دهند تا اندازه گردد! در میان خودمان هم اقتصادی که در آن علوم انسانی- اسلامی رعایت نشده باشد، اصالت به سود و سرمایه داده میشود و ربا درقالب مضاربه از آن سر در میآورد. ربا لباسی است که به قوارۀ انسان نمیخورد!
مشخصه انسان شناسی غربی متغیر بودن آن و در نتیجه عدم تطابق آن با واقع است.
این باعث میشود که محاسبه هایی هم که با آن انجام می گیرد، غلط از آب درآید. نظرات، طرحها و قوانین موقعی ثبات و پویایی لازم را کسب خواهند کرد که از یک جهانبینی صحیح که مشخصه اصلی آن ثبات است تغذیه شده باشند. مسایل اگر به جای این که از ریشههای ثابت تغذیه شوند، به یک سلسله شرایط و تجارب نزدیک به تاریخ آن جامعه برگردند، چون تجربیات و مسایل جدید مطرح میگردد، این چنین قانونگذاری و برنامهریزی به جای آن که پویا باشد، حالت متغیر پیدا کرده و هنوز طرحی به نتیجه نرسیده طرح و نظر دیگری مطرح میشود و برنامهها راعوض می نماید. تکثّر در نظریات گویای این است که پایه طرح بریک جهان بینی که مشخصه اصلی آن ثبات است پی ریزی نشده است.(ادامه دارد...)
- ۲۹
- ۳۰ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط