ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺳﻪ ﺷﻨﺒﻪ ﺷﺪ؛

ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺳﻪ ﺷﻨﺒﻪ ﺷﺪ؛
ﻭ ﺩﻟﻢ ...
ﻫﻮﺍﯼ ﺟﻤﮑﺮﺍﻥ ﻣﯿﮑﻨﺪ ...
ﻣﻮﻻﯼ ﻣﻦ !
ﭼﻘﺪﺭ ﺩﯾﺮ ﻣﯿﮕﺬﺭﻧﺪ ﺍﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎﯼ ﭼﺸﻢ ﺑﻪ ﺭﺍﻫﯽ
ﻭ ﺍﯾﻦ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻫﺎﯼ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ...
ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﺎ !
ﺗﺎ ﮐِﯽ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﮐﻪ ﺩﻟﻢ ﺑﺮﺍﯾﺘﺎﻥ ﺗﻨﮓ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ! ؟
ﺍﻣﺎ ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﭼﺸﻤﻢ ﺑﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﭘُﺮ ﺍﺯ ﻣﻬﺮ ﺷﻤﺎﺳﺖ !
ﺭﺍﺳﺘﯽ ﻣﻮﻻ ﺟﺎﻥ !
ﻣﺮﺍ ﺑﺒﺨﺶ ﮐﻪ ﮔﺎﻩ ﮔﺎﻫﯽ ﯾﺎﺩِ ﺷﻤﺎ ﻣﯿﮑﻨﻢ ؛
ﺍﻣﺎ ﺷﻤﺎ ...
ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﻪ ﯾﺎﺩﻡ ﻫﺴﺘﯿﺪ
ﻭ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﺩﻋﺎ ﻣﯿﮑﻨﯿﺪ !
ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﺩﻋﺎ ﮐﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﺟﺰ ﺷﻤﺎ
ﺑﻪ ﮐﺴﯽ ﺩﻝ ﻧﺒﻨﺪﻡ ...
ﻭ ﺗﻤﺎﻡ ﻭﺟﻮﺩﻡ ﺗﻨﻬﺎ ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ، ﺳﺮﺷﺎﺭ ﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﺎﺷﺪ ...
ﻭ ﻣﻦ ﺁﺭﺯﻭﯾﻢ ﻓﻘﻂ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ؛
ﺗﻤﺎﻡ ﻫﺴﺘﯽ ﺍﻡ ﺭﺍ ﻓﺪﺍﯼ ﺷﻤﺎ ﮐﻨﻢ ...
" ﺑﺄﺑﯽ ﺃﻧﺖ ﻭ ﺃﻣﯽ ﻭ ﻧﻔﺴﯽ ﻟﮏ َ ﺍﻟﻮِﻗﺎﺀ ﻭ ﺍﻟﺤﻤﯽ "
ﺍﻣﺎﻣﺎ !
ﺩﻟﻬﺎﯼ ﺟﻤﮑﺮﺍﻧﯽ ﺭﺍ ﺩﺭﯾﺎﺏ !