‌من جاےِ تمام کسانےکه

‌من جاےِ تمام کسانےکه
دلتنگ نمے شوند برایت
من جاےِ تمام کسانے که
بےتابِ چشمهایت نیستند
من جاےِ تمامِ کسانے که
گفتند دوستت دارم
و تو ماندے
و آن ها نماندند
من جاےِ تمامِ بوسه هاےنیمه راه
آغوش هاےِ جا مانده
جاےِ تمامِ یادم تو را فراموش ها
من اصلا جاے خودِ خدا هم
دلم برایت تنگ شده
بگذار مردم بگویند
کفر مےگویدگفتم مردم ؟
اصلا من را چه به مردم
من را همان خدا که چشمانِ تو را آفرید
تا من دیوانه ات شوم
کافیست !
همه چیز زیرِ سرِ همین خداست
که تو را بے هیچ دلیلے انقدر
براےدلِ من عزیز کرده
که حتے
به وقتِ دلگیرے دلتنگت باشم
همین خدایے که
مےداند تو گذرت هم
این حوالے نمےخورد
اما باز کلمات را
مجبور به نوشتن براےتو مےکند
من
جاے تمام کسانے که کنارت هستند
جاے تمام کسانے که تو را مےبینند
جاےتمام کسانے که در قابِ چشمانت
جا دارند
جاے تمام کسانےکه تو هرروز
از حوالےِ شان گذر مےکنے
دلم برایت تنگ شده