یاد هفت جوان اهل افسوس را گرامی می‌داریم: ماکسیمیلیان، یا

یاد هفت جوان اهل افسوس را گرامی می‌داریم: ماکسیمیلیان، یامبلیک، مارتینیان، یوحنا، دیونیسیوس، اکساکوستودیان و آنتونین.

همه آنها در قرن سوم زندگی می‌کردند، یکدیگر را می‌شناختند و در نظام خدمت میکردند. وقتی امپراتور روم به شهر آمد، از همه خواست تا به خدایان بت‌پرست قربانی دهند. هفت جوان به حقیقت پایبند بودند و به همین دلیل از همه مناصب خود محروم شدند.

برای لشکرکشی آینده، امپراتور آنها را زنده گذاشت تا «تغییر عقیده دهند» و بت‌پرست شوند. اما این هفت جوان به غاری رفتند و وقت خود را به دعا گذراندند. وقتی به هدف خود نرسید، امپراتور دستور داد غار را مسدود کنند تا شهدا از تشنگی و گرسنگی بمیرند.

طبق روایت، آن جوانان در غار نمردند بلکه خداوند خوابی معجزه‌آسا بر آنها نازل کرد که در آن دو قرن به سر بردند. آنها بیدار شده و به طور غیرمنتظره‌ای پیدا شدند، در زمانی که دیگر آزار و اذیت مسیحیان نبود، اما بدعت‌گذاران ادعا می‌کردند که پس از مرگ رستاخیزی وجود ندارد.

دنیا که فناپذیر است را ترک کرده و هدایای جاودانه را پذیرفته، مرده اما از فنا دور مانده و پس از سال‌ها برخاسته‌اند. آنها همه کفر را دفن کرده‌اند: امروز مؤمنان ستوده شده، مسیح را می‌ستایند.

متن فوق از انجمن سنت گرایان روسیه منتشر شده .‌ میبینیم که ماجرای اصحاب کهف که درست تر اون اصحاب رقیم هست ، در روایت های مسیحی هم وجود داره با کمی تفاوت .‌ جالب بود .
سیدعلیرضا

#روسیه #مسیحیت #ارتدوکس #ادیان #اصحاب‌کهف