جالب

جالب
من هم اوایل می ترسیدم..
ﻣﻦ ﻋﺎﺷﻖ ﺩﻭﯾﺪﻥ ، ﺩﻭﭼﺮﺧﻪ ﺳﻮﺍﺭﯼ , ﺑﺎﻻ ﺭﻓﺘﻦ ﺍﺯ ﮐﻮﻩ
ﻭ ﺩﺭﺧﺘﺎ ﻭ ﻫﺮﮐﺎﺭ ﭘﺮ ﺟﻨﺐ ﻭ ﺟﻮﺵ ﺩﯾﮕﻪ ﺍﯼ ﻫﺴﺘﻢ ...
ﺗﺎﺑﺴﺘﻮﻧﺎ ﻣﯿﺮﻡ ﭘﺎﺭﮎ ﺩﻭﭼﺮﺧﻪ ﺳﻮﺍﺭﯼ ﯾﺎ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﻣﯿﺮﻡ
ﺗﭙﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﺧﻮﻧﻪ ﻣﻮﻧﻪ.
ﺍﻭﺍﯾﻞ ﻣﻨﻢ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪﻡ ﮐﻪ ﺳﻬﻢ ﺧﻮﺩﻣﻮ ﺍﺯ ﺁﺯﺍﺩﯼ
ﺑﺮﺩﺍﺭﻡ ..... ﺍﺯ ﺑﭽﮕﯽ ﻋﺎﺩﺗﻢ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩﻥ ﺑﻪ ﭘﯿﭽﯿﺪﻩ ﺷﺪﻥ
ﺗﻮﯼ ﺭﻭﺳﺮﯼ ﻭ ﭼﺎﺩﺭ ﻭ ﺣﺠﺎﺏ ...ﻭﻗﺘﯽ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﺷﺪﻡ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﻣﺪﺗﯽ ﻣﺬﻫﺒﯽ ﺑﻮﺩﻥ ﺑﻪ ﺣﺠﺎﺏ ﺑﯽ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﺷﺪﻡ.
ﺗﻮ ﮐﺘﻢ ﻧﻤﯿﺮﻓﺖ ﭼﻨﺪ ﺗﺎ ﺗﺎﺭ ﻣﻮﯼ ﻣﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﻟﺮﺯﺵ ﻭ ﺑﻪ
ﮔﻨﺎﻩ ﺍﻓﺘﺎﺩﻥ ﻣﺮﺩﯼ ﺑﺸﻪ . ﻣﮕﻪ ﻣﺮﯾﺾ ﺩﻟﻬﺎ . ﮐﻪ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﻫﻢ
ﺑﺎﯾﺪ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺭﻭ ﺩﺭ ﺧﻮﺩﺷﻮﻥ ﺟﺴﺘﺠﻮ ﻣﯿﮑﺮﺩﻥ ﻧﻪ ﺩﺭ
ﻣﺤﺪﻭﺩ ﮐﺮﺩﻥ ﻣﺎ ﺩﺧﺘﺮﻫﺎ ﻭ ﺯﻥ ﻫﺎ.
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻦ ﺣﺠﺎﺏ ﺍﻭﺍﯾﻞ ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺨﺖ ﺑﻮﺩ .... ﻣﺎﻧﻊ ﺭﻭﺍﻧﯽ
ﻭ ﻋﺎﺩﺕ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯿﺸﺪ ﺣﺘﯽ ﺟﻠﻮﯼ ﺷﻮﻫﺮﺍﯼ ﺧﻮﺍﻫﺮﺍﻡ -
ﮐﻪ ﻧﻪ ﺍﻭﻧﺎ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﯼ ﺑﻪ ﺣﺠﺎﺏ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻧﻪ ﻣﻦ، ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺭﻭﺳﺮﯼ ﺳﺨﺖ ﺑﺎﺷﻪ.
ﻣﻨﻢ ﺧﯿﻠﯽ ﻣﯿﺘﺮﺳﯿﺪﻡ. ﺣﺘﯽ ﻣﯿﺘﺮﺳﯿﺪﻡ ﻋﮑﺲ ﺑﯽ ﺣﺠﺎﺏ
ﺑﺮﺍﯼ ﭘﺮﻭﻓﺎﯾﻠﻢ ﺑﮕﺬﺍﺭﻡ . ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺑﺮﺍﯼ ﺩﻭﭼﺮﺧﻪ ﺳﻮﺍﺭﯼ ﮐﻪ
ﻣﯿﺮﻓﺘﻢ، ﺍﺯ ﻧﮕﺎﻩ ﻫﺎﯼ ﻋﺎﺑﺮﺍ ﻭ ﻣﺮﺩﻫﺎﯼ ﻣﺮﯾﺾ ﺩﻝ ﻣﯽ
ﺗﺮﺳﯿﺪﻡ , ﺍﺯ ﻧﮕﺎﻫﻬﺎﯼ ﺳﺮﺯﻧﺶ ﺁﻣﯿﺰ ﺯﻥ ﻫﺎﯼ ﭼﺎﺩﺭﯼ
ﺍﮐﺮﺍﻩ ﺩﺍﺷﺘﻢ , ﻧﻮﺭ ﭼﺮﺍﻍ ﮔﺮﺩﻭﻥ ﺭﻭ ﻣﯽ ﺩﯾﺪﻡ ﯾﺎ ﻫﺮﮐﺴﯽ
ﮐﻪ ﻟﺒﺎﺱ ﻓﺮﻡ ﭘﻮﺷﯿﺪﻩ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﻡ ﻣﯽ ﻟﺮﺯﯾﺪﻡ ﮐﻪ ﭘﻠﯿﺴﻪ.
ﻭﻟﯽ ﻫﺮ ﻗﺪﻣﯽ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺭﻫﺎﯾﯽ ﺍﺯ ﻭﺿﻌﯿﺘﻢ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻢ
ﻣﺤﮑﻢ ﺗﺮ ﻭ ﺷﺠﺎﻉ ﺗﺮ ﺷﺪﻡ ... ﺷﺠﺎﻉ ﮐﻪ ﻣﯿﺸﯽ . ﺍﻧﮕﺎﺭ
ﺩﯾﮕﻪ ﮐﻤﺘﺮ ﻫﻢ ﺟﺮﺍﺕ ﻣﯿﮑﻨﻦ ﺑﻬﺖ ﺗﻌﺮﺽ ﻭ ﺑﯽ ﺍﺩﺑﯽ
ﮐﻨﻦ.
ﻫﻨﻮﺯ ﺑﺎ ﺁﺯﺍﺩﯼ ﺧﯿﻠﯽ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺩﺍﺭﯾﻢ ﻭ ﻫﻤﻪ ﯼ ﺁﺯﺍﺩﯼ ﺗﻮﯼ
ﺭﻭﺳﺮﯼ ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ ﻭ ﺩﻭﭼﺮﺧﻪ ﺳﻮﺍﺭﯼ ﻧﻤﯽ ﮔﻨﺠﻪ ﺍﻣﺎ ﺣﺪﺍﻗﻞ
ﺁﺯﺍﺩﯾﻤﻮﻥ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺗﺮﺱ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻧﺪﯾﻢ . ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ
ﻧﮕﺎﻩ ﺑﯿﻤﺎﺭ ﻣﻌﺪﻭﺩﯼ ﺁﺩﻡ ﺍﺯ ﺷﺎﺩﯼ ﻭ ﺣﺲ ﺭﻫﺎﯾﯽ
ﺧﻮﺩﻣﻮﻥ ﺩﺳﺖ ﻧﮑﺸﯿﻢ. ﻣﺎﻧﻊ ﻫﺎﯼ ﺭﻭﺍﻧﯽ ﻭ ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ ﺭﻭ
ﮐﻨﺎﺭ ﺑﺰﻧﯿﻢ ..... ﺗﺎ ﻫﺮﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺩﺳﺘﻤﻮﻥ ﺑﺮ ﻣﯿﺎﺩ . ﺍﺯ
ﮐﻤﺘﺮﯾﻦ ﻓﺮﺻﺖ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺣﻘﺎﻕ ﺣﻘﻮﻕ ﺍﻭﻟﯿﻪ ﻣﻮﻥ ﺑﻬﺮﻩ
ﺑﺒﺮﯾﻢ ... ﺑﻪ ﺍﻣﯿﺪ ﺭﻫﺎﯾﯽ ﻫﺎﯼ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ
# ﺁﺯﺍﺩﯼﯾﻮﺍﺷﮑﯽ
# mystealthyfreedom
Recent Photos by My Stealthy Freedom
ﺁﺯﺍﺩﯼ ﯾﻮﺍﺷﮑﯽ ﺯﻧﺎﻥ ﺩﺭ ﺍﯾﺮﺍﻥ