کبوترانه...مینشیند دلم

کبوترانه...مینشیند دلم
بر آشیانه ی چشمانت...

آرام و غزلخوان
به شوق پرواز... بر نفسهای بیقرارت...

ابری از عشق...
گسترده ام... به وسعت اشک

و سر مینهم با چترهای خیس وصال
بر کران آشیانه ی دیدگانت...

بال پروازیست... به ابدیت عشق
و اوج میدهم دل را
تا فصلهای آبی روزگارت...

دیگر...شوق وصال و بال پرواز
روانه ام میکند...بر نوازش یاسهای دیدگانت...