تلخ و شیرین

*** تلخ و شیرین ***

گهی پشت است برزین و گهی زین .
نباشد گردشِ دوران به از این .

گهی سر بار بر رویِ زمینی .
گهی همسایه با ناهید و پروین .

گهی با مؤمنانی یار و غمخوار .
گهی با ناکسان هم کیش و آئین .

گهی رخسارِ تو همچون شقایق .
گهی از فرطِ غمها زرد و رنگین .

گهی صاحب نظر, همچون فتاوی .
گهی مغروق , در افکارِ چرکین .

گهی مستضعف و پاک و مطهّر .
گهی مستکبر و آلوده بالین .

گهی زیبا و طنّاز و دلارا .
گهی شایسته بر گفتارِ داروین .

گهی مینالی از شرِِّ گرانی .
گهی از ساخته هایِ بُنجلِ چین .

گهی از شادی همچون پرِِّ کاهی .
گهی ازغم , چو کوهِ قاف سنگین .

عظیما: همچو شمعی در شبِ تا ر.
نباشد چاره ای , جز سوز و تمکین .



توسّل کن بر آن درگاهِ معبود .
که گیرد جانِ تو , آرام و تسکین .

الهی , ظلم را از ریشه بر کن .
به لطفِ واژه یِ زیبایِ آمیییییییین .

==========================
شاعر= عبدالعظیم عربی از سربندر
و ماهشهر.