ﺭﻭﺯﯼ ﺍﻧﻮﺷﯿﺮﻭﺍﻥ ﺑﺮﺍﯼ ﮔﺮﺩﺵ ﺑﺎ ﻭﺯﯾﺮﺵ ﺑﺰﺭﮔﻤﻬﺮ ﺍﺯ ﺷﻬﺮ ﺧﺎﺭﺝ
ﺭﻭﺯﯼ ﺍﻧﻮﺷﯿﺮﻭﺍﻥ ﺑﺮﺍﯼ ﮔﺮﺩﺵ ﺑﺎ ﻭﺯﯾﺮﺵ ﺑﺰﺭﮔﻤﻬﺮ ﺍﺯ ﺷﻬﺮ ﺧﺎﺭﺝ
ﺷﺪ . ﭼﺸﻤﺸﺎﻥ ﺑﻪ ﭘﯿﺮﻣﺮﺩ ﻓﺮﺗﻮﺗﯽ ﺍﻓﺘﺎﺩ ﮐﻪ ﺭﻭﯼ ﺯﻣﯿﻦ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﻭ
ﮔﻮﺩﺍﻟﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﺗﺎ ﻧﻬﺎﻟﯽ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺑﮑﺎﺭﺩ .
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺟﻠﻮ ﺭﻓﺘﻨﺪ ﻭ ﻭﺯﯾﺮ ﺍﺯ ﭘﯿﺮﻣﺮﺩ ﭘﺮﺳﯿﺪ ؟
ﺧﺴﺘﻪ ﻧﺒﺎﺷﯽ . ﭼﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ؟
ﭘﯿﺮﻣﺮﺩ ﮔﻔﺖ : ﮔﺮﺩﻭ ﻣﯽ ﮐﺎﺭﻡ .
ﺍﻧﻮﺷﯿﺮﻭﺍﻥ ﮔﻔﺖ : ﭼﻄﻮﺭ ﺍﻣﯿﺪ ﺩﺍﺭﯼ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻤﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﮔﺮﺩﻭﯼ
ﺍﯾﻦ ﻧﻬﺎﻝ ﺭﺍ ﺑﺨﻮﺭﯼ؟ ﻧﻬﺎﻝ ﮔﺮﺩﻭ ﺳﺎﻟﻬﺎ ﻃﻮﻝ ﻣﯽ ﮐﺸﺪ ﺗﺎ ﺛﻤﺮ ﺩﻫﺪ .
ﭘﯿﺮﻣﺮﺩ ﮔﻔﺖ :
ﻣﺎ ﻭﻗﺘﯽ ﺑﭽﻪ ﺑﻮﺩﯾﻢ، ﺻﺪﻫﺎ ﺩﺭﺧﺖ ﮔﺮﺩﻭ ﺩﻭﺭ ﺑﺮﻣﺎﻥ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺩﺭﺧﺖ ﻫﺎ ﺑﺎﻻ ﻣﯽ ﺭﻓﺘﯿﻢ ﻭ ﮔﺮﺩﻭ ﻣﯽ ﭼﯿﺪﯾﻢ ﻭ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﺴﺘﯿﻢ ﺍﯾﻦ
ﺩﺭﺧﺖ ﻫﺎ ﺭﺍ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﮐﺎﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﺍﮔﺮ ﻣﻦ ﻫﻢ ﻧﺒﺎﺷﻢ ﺣﺘﻤﺎً ﮐﺴﺎﻧﯽ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﮔﺮﺩﻭﻫﺎﯼ ﺩﺭﺧﺘﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻣﻦ ﮐﺎﺷﺘﻪ ﺍﻡ ﺑﺨﻮﺭﻧﺪ .
ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﮐﺎﺷﺘﻨﺪ ﻭ ﻣﺎ ﺧﻮﺭﺩﯾﻢ، ﻣﺎ ﺑﮑﺎﺭﯾﻢ ﺗﺎ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺑﺨﻮﺭﻧﺪ ....
ﺷﺪ . ﭼﺸﻤﺸﺎﻥ ﺑﻪ ﭘﯿﺮﻣﺮﺩ ﻓﺮﺗﻮﺗﯽ ﺍﻓﺘﺎﺩ ﮐﻪ ﺭﻭﯼ ﺯﻣﯿﻦ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﻭ
ﮔﻮﺩﺍﻟﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﺗﺎ ﻧﻬﺎﻟﯽ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺑﮑﺎﺭﺩ .
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺟﻠﻮ ﺭﻓﺘﻨﺪ ﻭ ﻭﺯﯾﺮ ﺍﺯ ﭘﯿﺮﻣﺮﺩ ﭘﺮﺳﯿﺪ ؟
ﺧﺴﺘﻪ ﻧﺒﺎﺷﯽ . ﭼﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ؟
ﭘﯿﺮﻣﺮﺩ ﮔﻔﺖ : ﮔﺮﺩﻭ ﻣﯽ ﮐﺎﺭﻡ .
ﺍﻧﻮﺷﯿﺮﻭﺍﻥ ﮔﻔﺖ : ﭼﻄﻮﺭ ﺍﻣﯿﺪ ﺩﺍﺭﯼ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻤﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﮔﺮﺩﻭﯼ
ﺍﯾﻦ ﻧﻬﺎﻝ ﺭﺍ ﺑﺨﻮﺭﯼ؟ ﻧﻬﺎﻝ ﮔﺮﺩﻭ ﺳﺎﻟﻬﺎ ﻃﻮﻝ ﻣﯽ ﮐﺸﺪ ﺗﺎ ﺛﻤﺮ ﺩﻫﺪ .
ﭘﯿﺮﻣﺮﺩ ﮔﻔﺖ :
ﻣﺎ ﻭﻗﺘﯽ ﺑﭽﻪ ﺑﻮﺩﯾﻢ، ﺻﺪﻫﺎ ﺩﺭﺧﺖ ﮔﺮﺩﻭ ﺩﻭﺭ ﺑﺮﻣﺎﻥ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺩﺭﺧﺖ ﻫﺎ ﺑﺎﻻ ﻣﯽ ﺭﻓﺘﯿﻢ ﻭ ﮔﺮﺩﻭ ﻣﯽ ﭼﯿﺪﯾﻢ ﻭ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﺴﺘﯿﻢ ﺍﯾﻦ
ﺩﺭﺧﺖ ﻫﺎ ﺭﺍ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﮐﺎﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﺍﮔﺮ ﻣﻦ ﻫﻢ ﻧﺒﺎﺷﻢ ﺣﺘﻤﺎً ﮐﺴﺎﻧﯽ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﮔﺮﺩﻭﻫﺎﯼ ﺩﺭﺧﺘﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻣﻦ ﮐﺎﺷﺘﻪ ﺍﻡ ﺑﺨﻮﺭﻧﺪ .
ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﮐﺎﺷﺘﻨﺪ ﻭ ﻣﺎ ﺧﻮﺭﺩﯾﻢ، ﻣﺎ ﺑﮑﺎﺭﯾﻢ ﺗﺎ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺑﺨﻮﺭﻧﺪ ....
- ۱.۳k
- ۲۶ اسفند ۱۳۹۲
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
