آغوش مرد خودِ امنیت است

آغوش مرد خودِ امنیت است
مرد ها حتی به خانه های پیراهنشان امنیت میدهند
فرقی نمیکند خواهر باشی یا همسر
مادر باشی یا فرزند
به آغوش اش که پناه ببری نمی گذارد بدانی غم چیست انگار مو‌ظف است حداقل تا زمانی که در قلمرو او بین دستان مردانه اش هستی نگذارد خطی به خطوط پیشانیت اضافه شود
با دستان زمخت اش آنچنان لطیف تارهای بلند موهایت را می نوازد
که غصه یادت میرود
که غم بیگانه ترین حس با توست
اصلا غم که آمد
خدا آغوش مرد را آفرید...