بنازم آنکه دائم گفتگوی کربلا دارد

بنازم آنکه دائم گفتگوی کربلا دارد
دلی چون جابر اندر جستجوی کربلا دارد

دلش چون کربلا کوی حسین است و نمیداند
که همچون دوردستان آروزی کربلا دارد

به یاد کاروان اربعینی با گریه می گوید
به هر جا هست زینب رو به سوی کربلا دارد

اگر چه برده از این سر زمین آخر دلی پرخون
ولی دلبستگی از جان به کوی کربلا دارد

به یاد آن لب تشنه هنوز این عاشق خسته
به کف جامی لبالب از سبوی کربلا دارد

اگر دست قضا مانع شد از رفتن
به پابوسش همی بوسیم خاکی را که بوی کربلا دارد...



اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا اَبا عَبْدِ اللهِ،
وَعَلَی الاَْرْواحِ الَّتی حَلَّتْ بِفِنآئِکَ،
عَلَیْکَ مِنّی سَلامُ اللهِ اَبَداً ما بَقیتُ وَبَقِیَ اللَّیْلُ وَالنَّهارُ،
وَلا جَعَلَهُ اللهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنّی لِزِیارَتِکُمْ،

دستها را بر سینه بگذاریم

اَلسَّلامُ عَلَی الْحُسَیْنِ،
وَعَلی عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ،
وَعَلی اَوْلادِ الْحُسَیْنِ،
وَعَلی اَصْحابِ الْحُسَیْنِ.



{مجله کوردان مانا}